مجتبا پورمحسن

مجتبا پورمحسن
کدام سه نفر؟

خانه حاج میرزا خلیل آقا رفیع - عمارت زین‌العابدین اخوان

رشت رویایی، مجتبا پورمحسن – از سه ماه پیش که در این رسانه موضوع دو جریان توسعه و ضدتوسعه را مطرح کردیم، همواره سعی کرده‌ایم به این سؤال پاسخ دهیم که این دو جریان بر چه اساس شکل‌گرفته‌اند و شامل چه افرادی می‌شوند. سخنان اخیر شهردار رشت درباره‌ی ۹ عضو شورا که به زعم او دوست مردم و شهر هستند، بار دیگر این سؤال را تازه کرد که معیار تقسیم‌بندی جریان‌های توسعه و ضد توسعه چیست. البته دکتر ثابت‌قدم مستقیماً هیچ‌یک از اعضای شورا را ضدتوسعه نخواند، اما تشخیص اینکه او چه کسانی را ضد توسعه می‌خواند، به هوش خارق‌العاده نیاز ندارد.‌ او همچنین از سه عضو شورا گفت که اگرچه به او رأی ندادند، اما معمولاً سکوت می‌کنند.

اما، چطور می‌توان فردی را ذیل جریان توسعه و یا جریان ضد توسعه صورت‌بندی کرد؟ این مقال، مجال واکاوی زیروبم مفهوم توسعه یا توسعه شهری نیست که برای تعریف هرکدام از این واژه‌ها کتاب‌های زیادی نوشته شده است. قطعاً تعریف هر کس از توسعه و مصادیق آن متفاوت است و تقسیم‌بندی این دو جریان با اراده‌ی یک فرد اتفاق نمی‌افتد. خود دکتر ثابت‌قدم نیز چون در مسیر توسعه گام بر می‌دارد، از سوی ما و بسیاری از مردم شهر توسعه‌طلب و دوستدار توسعه شهر شناخته می‌شود. وگرنه صرف عنوان «شهردار» کسی را متصف به‌عنوان توسعه‌طلب نمی‌کند. به زبان ساده اگر بگوییم جریان توسعه شهری، جریانی است که بدون قیل‌وقال و به شکل ملموس و محسوس در جهت بهبود چهره‌ی شهر و رفاه کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت شهروندان گام برمی‌دارد. برای قرار گرفتن در مسیر این جریان لزوماً نیازی به‌قرار گرفتن در مسند قدرت نیست. تک‌تک شهروندانی که با صبر و تحمل بهای توسعه را می‌پردازند، جزو جریان توسعه قرار می‌گیرند.

اما جریان ضد توسعه شامل چه کسانی می‌شود؟ این سؤال این روزها مشتاقان زیادی دارد. قطعاً، قطعاً و قطعاً صرف مخالفت با یک طرح شهردار توسعه‌طلب رشت، کسی را متصف به جریان ضدتوسعه نمی‌کند. هر ۹ عضو شورای شهر که شهردار آنان را دوست مردم و توسعه دانسته، بارها در بحث‌های کارشناسی با نظرات شهردار رشت مخالفت کرده‌اند، به‌خصوص دو نفر که اصولاً به‌عنوان منتقد شهردار شناخته می‌شوند، اما به نظر ما ضدتوسعه نیستند، چون در تصمیم‌های کلیدی رفتار توسعه‌طلبانه‌ای از خود بروز داده‌اند.

برای مثال اگر یک عضو شورا با احداث یک خیابان، نظری مخالف دیگر اعضا و یا حتی شهردار داشته باشند و نظرش کارشناسی باشد، قطعاً او نه تنها ضدتوسعه نیست، بلکه توسعه‌طلب هم هست. توسعه‌طلبی به معنای بله‌قربان‌گویی نیست، به معنای در نظر گرفتن اصول توسعه در تصمیمات است.

در مقابل تمام کسانی که با سفر کاری خلاق شهردار رشت به ایتالیا و چین (با هزینه میزبانان) مخالفت کرده‌اند و یا سکوت کرده‌اند، ضد توسعه رفتار کرده‌اند. چون هیچ عقل سلیمی نمی‌تواند بپذیرد که کسی ادعای توسعه‌طلبی داشته باشد، اما فرصت بین‌المللی شدن رشت را از شهروندان بگیرد. از یاد نبریم که شهردار به نمایندگی از مردم رشت قرار بود در این نشست‌ها شرکت کند. پس کسی که این فرصت را از رشت گرفته، درواقع لجاجت یا منافع شخصی را بر منافع مسلم شهروندان ترجیح داده است. در خوشبینانه‌ترین حالت، توانایی درک اهمیت این موضوع در فرآیند توسعه شهر را نداشته است و کسی که به نمایندگی از مردم در پارلمان شهری حضور دارد اما نمی‌تواند یا نمی‌خواهد بفهمد که حضور در شبکه شهرهای خلاق جهان، ارزش‌افزوده‌ی شهر است و باید با چنگ و دندان آن را حفظ کرد، اگر نگوییم ضد توسعه است،‌ قطعاً توسعه‌طلب نیست.‌

ایضاً عضوی از شورا که تقریباً در اکثر موارد منفعلانه عمل می‌کند و در مقابل رفتارهای ضد توسعه سکوت پیشه می‌کند و دستش را به نشانه مخالفت با حرکت‌های توسعه‌طلبانه بالا می‌برد، قطعاً ضد توسعه است.

چطور می‌توان عضوی را که تمام مدت سکوت می‌کند و مترصد آن است که جای شهردار را بگیرد، نمی‌تواند دغدغه توسعه شهر را داشته باشد؟ او قطعاً دغدغه‌ی شهردار شدن دارد، نه توسعه‌طلبی!

مخلص کلام اینکه از یک‌سو اگر جریان ضد توسعه محدود به سه نفر می‌شد، باید جشن به راه می‌انداختیم. چون هیچ سه‌نفری نمی‌تواند در مقابل اراده توسعه‌طلبی کسانی که منافع شهروندان را بر منافع خود ترجیح می‌دهند، مقابله کند. اگر این‌طور بود رشت در چند دهه اخیر این‌قدر مهجور واقع نمی‌شد. متاسفانه رفتارهای ضد توسعه در سال‌های اخیر از سوی بعضی از جریان‌ها کم دیده نشده است. هر چند در بسیاری موارد رفتارهای ضدتوسعه به نام توسعه‌طلبی رخ داده است. البته رفتارهای ضدتوسعه جریان ضدتوسعه در شورای شهر رشت، از نوع مستقیم آن است.

از سوی دیگر اشتباه است که فکر کنیم لزوماً همان سه نفری که ازشان نام برده می‌شود، حامیان جریان ضدتوسعه باشند. شاید این ترکیب جور دیگری باشد. بد نیست درباره عملکرد سه عضو دیگر شورا نیز با دقت و نقادانه نگاه کرد. سکوت بعضی وقت‌ها از صدتا فحش ویرانگرتر است، بخصوص از سوی کسانی که در خفا خیلی هم ساکت نیستند و برای عدم موفقیت جریان توسعه جلسه می‌گذارند.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz