پوپولیسم به سبک آقای رییس شورای شهر

یک‌صد و شصت و دومین جلسه شورای شهر رشت - آبان ۱۳۹۵ - مسعود کاظمی

انوش آستانه در «رشت-گیلان» نوشت: یکی از عوارض وجود نهادهای دموکراتیک جوامعی که به طور کامل توسعه نیافته‌اند، پوپولیسم رسانه‌ای است. در این وضعیت سیاسیون، از رسانه نه به عنوان وسیله روشنگری‌، بلکه به عنوان ابزاری برای جهش چند ده پله‌ای مسیری که یا توان پیمودنش را ندارند و یا اهمیتی به آن نمی‌دهند، استفاده می‌کنند.

شوراهای شهر نیز یکی از نهاد های دموکراتیک نوپا در ایران از این آسیب مصون نمانده است و در بسیاری از موارد رابطه ی اعضای شورا و رسانه و شهرداری، معجون عجیب و غریبی شده است که حتی مرورش برای خوانندگان زجرآور است.

در رشت هم در تمام ادوار شورای شهر و بخصوص در شورای چهارم از این سوراخ کم گزیده نشده‌ایم‌.

آخرین نمونه‌اش‌، رویکرد رییس جدید شوراست که پس از انتخاب وعده کرده بود شورا در سال آخر چهره‌ای مقبول‌تری داشته باشد. مسعود کاظمی در طول سه سال گذشته کمترین حضور رسانه‌ای را داشت، اما از تلاش برای رسیدن به پست شهرداری غافل نبود و در سال گذشته نیز هنگام انتخاب هیات رییسه حرف و حدیث‌هایی درباره توافقات پشت پرده از سوی او شنیده شد.

اما با گذشت یک ماه از دوره‌ی ریاست جدید شورا، کاظمی نیز نشان داد جا پای اسلاف خود گذاشته و از هیچ تلاشی برای دیده شدن فروگذار نمی‌کند. او در اولین حرکت، تصمیم گرفت جلسه گزارش کار شهردار به شورا غیرعلنی برگزار شود. جلسه‌ای که البته گزارش آن روی سایت شورای شهر قرار گرفت تا بفهمیم که مقصود از غیرعلنی بودن در واقع برگزاری جلسه با رویکرد رسانه‌ای کره‌شمالی‌وار بوده است. یعنی تنها یک روایت رسمی آن‌طور که رییس شورا می‌پسندد به بیرون مخابره شود‌.

یک هفته پیش اما چهره جدیدی از رییس شورای شهر دیدیم‌. او در یک فراخوان، خبرنگاران را به نشست خبری دعوت کرد و در این نشست به خبرنگاران قول داد که نظر اکثریت آن‌ها را در شورا پذیرفته شود! یک شاخه گل هم ضمیمه «قربان صدقه» خبرنگارها شد تا آنها احساس کنند مسعود کاظمی به یک‌باره متحول شده است. معلوم نیست کاظمی مستند به کدام بند، تبصره قانونی قول داد که نظر اکثریت خبرنگاران درمورد مسایل شهری در شورا بررسی شود. خبرنگاری شغل شریفی است اما یک خبرنگار، خبرنگار است و حرفش به عنوان خبرنگار شنیده می‌شود. خبرنگار، عضو شورا نیست که صاحب رای باشد.

تمام این رفتار عجیب‌ احتمالاً برای به دست آوردن دل خبرنگارانی بود که در طول سه سال از سنگ صدایی شنیده بودند، اما از کاظمی نه! مشخص نیست که چرا بعضی از اعضای شورای شهر به یکباره به اهمیت کار خبرنگاران پی برده‌اند و علاقه‌مند به نشست خبری شده‌اند. خبرنگار وظیفه‌اش این نیست‌، چنین اختیاری ندارد که در نقش عضو شورابرای شهر تعیین تکلیف کند، اما حتماً تجربه به خبرنگاران درس داده که به اهداف خیرخواهانه برگزاری یکباره نشست‌های خبری چند ماه قبل از انتخابات شک کنند.

۱۰ روز پیش وقتی مسوولان عالی رتبه شهر از جمله استاندار و فرماندار و رییس شورای شهر به سراوان رفتند تا صدای روستاییان معترض به وضعیت بغرنج دفن زباله در سراوان را بشنوند، مسعود کاظمی میکروفون را به دست گرفت و سه بار با صدای بلند فریاد زد: یا حسین! یعنی ابراز همدردی با مردم که در خوشبینانه‌ترین حالت نه به قصد جلب نظر مردم به حضورخود، بلکه به معنای شنیدن صدای مظلومیت مردم منطقه بود. با این حال رفتار مسعود کاظمی در جلسه این هفته شورا نشان داد که چقدر دغدغه مردم سراوان را دارد! که اگر نه بیش از حد، بلکه حتی اگر کمی به فکر مردم آنجا بود، منفعلانه شاهد تماشای نادیده گرفتن بی‌رحمانه دغدغه مردم سراوان نمی‌شد. ظاهراً آقای رییس رفتارهای پوپولیستی و نمایشی را به خدمت به مردم ترجیح می‌دهد! گویا این سرنوشتی است که برپیشانی ریاست شورای چهارم نگاشته شده است.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz