نیمکت‌ها؛ مکث در خیابان

نیمکت‌ها؛ مکث در خیابان

رشت رویایی، تارا کیانفر- از خوبی‌های شهر یکی هم باید این باشد که وقتی از خانه می‌زنی بیرون، دلت قرص باشد به جایی برای استراحت، نفسی تازه کردن و کمی آسودگی. پیر اگر باشی، به این فکر می‌کنی که اگر در میانه‌ی راه خسته شدی، کجا نفس تازه کنی؟ یا اگر به یکی از میدان‌های شهر رسیدی و دلت خواست آدم‌ها را نگاه کنی که می‌آیند و می‌روند، کجا باید بنشینی؟ اگر ضعف کردی یا تشنه‌ات شد اما دلت نه نوشیدنی‌ها و غذاهای گران‌قیمت رستوران که یک خوراکی و نوشیدنی ساده از سوپرمارکت خواست، کجا بنشینی و غذای ساده‌ات را نوش جان کنی؟ شهر خوب، شهری است که به مکث‌های کوتاه ساکنان‌اش فکر کند، آنها را مهم بشمارد و به چنین نیازهای ساده و کم‌هزینه‌ای احترام بگذارد. شهر خوب، قرار است که جایی برای آسودگی‌های کوتاه هم باشد.

شناخته‌شده‌ترین این مکان‌های آسایش و استراحت عمومی، پارک‌ها هستند. منظور من اما پارک نیست، پارک ویژگی‌های خوب خود را دارد؛ پارک‌ها با چمن‌ها و درخت‌های گران‌بهاشان نه فقط به شهر جان می‌دهند که فرصتی طولانی را برای آسایش فراهم می‌کنند. پارک‌ها معمولاً مقصد هستند، از پیش تعیین شده‌اند. آدم‌ها به قصد پارک از خانه بیرون می‌زنند تا چند ساعتی فارغ از شلوغی‌های شهر تنها باشند، با دوستان بگویند و بخندند یا خانواده‌اشان را گرد هم شاد ببینند. من اما دارم از مکث‌های آنی حرف می‌زنم، از مکان‌های کوچک چند متری، با چند نیمکت و سایه‌بان و درخت‌های کهن‌سال یا جوان شهر. صندلی‌های عمومی همان چیزی است که در بسیاری شهرهای زیبای جهان جای مهمی برای خود باز کرده است. مکان‌های کوچک، سرزنده و عمومی با جایی برای نشستن که می‌تواند گِرد میدان‌ها، بازارها، خیابان‌های پررفت و آمد و مراکز مهم شهر ایجاد شوند.

هدف از طراحی و ساخت این مکان‌ها، که در طراحی شهری «پارک‌لِت» (parklet) نام دارند، این است که مکانی عمومی را برای عابران فراهم کند تا بنشینند و استراحت کنند و در عین حال از فضای شهری اطراف خود لذت ببرند. پارک‌لت‌ها بخصوص در جاهایی از شهر تعبیه می‌شوند که از پارک‌های عمومی فاصله دارند. پارک‌لت‌ها بسته به موقعیت مکانی، و فصل‌ها می‌توانند دائمی یا موقت باشند. این مکان‌های عمومی کوچک آنچنان محبوب شده‌اند که در سال‌های اخیر در بسیاری از شهرهای جهان پا گرفته‌اند. هدف از نصب صندلی‌های عمومی، یا همان پارک‌لت‌ها این است که فضای عمومی کوچکی برای مردم شهر فراهم شود تا «بنشینند، استراحت کنند و از فضای شهر لذت ببرند». پارک‌لت‌ها داری منافع اقتصادی نیز هستند، چراکه بازارهای کوچک محلی اگر جایی برای نشستن و استراحت داشته باشند، بازدیدکننده‌های بیشتری را به سمت خود جذب می‌کنند.

نیمکت‌ها؛ مکث در خیابان

همه‌ی اینها رو گفتم تا به نیمکت‌هایی اشاره کنم که در یکی از گوشه‌های چهارراه گلسار نصب شده‌اند. اخیراً از این خیابان می‌گذشتم که چشم‌ام به نیمکت‌ها افتاد، چند زن و مرد پیر هم از قضا به نیمکت‌ها تکیه داده بودند و از سایه‌ای که به لطف درخت‌های اطراف نیمکت‌ها، ایجاد شده بود لذت می‌بردند. نیمکت‌های تعبیه شده در این خیابان البته با آنچه پارک‌لت نامیده می‌شود تفاوت‌هایی دارد، اما نشان کوچک و خوبی است از گام‌ها برای توسعه‌ی شهری که ساکنان‌اش به آسودگی در آن قدم بزنند. خسته که شدند، بی‌هیچ احساس شرمی روی صندلی‌های کنار خیابان استراحت کنند و نگران کمردرد و پادرد خود بعد از راه رفتن‌های طولانی نباشند. و کمی، فقط کمی با خیابان انس بگیرند، چیزی که در خیابان‌های ما کمتر ایجاد می‌شود. خیابان با ما غریبه است و ما هم با خیابان. نیمکت‌ها فرصتی‌اند برای مکث، برای آغاز دوستی میان عابرین و خیابان.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz