محمدکاظم شکوهی‌راد

محمدکاظم شکوهی راد
نسیم خوش «گیله‌وا»

رشت رویایی- شماره ۱۴۲ گیله‌وا، پیک خوشی بود که خبر از ۲۵ سالگی گیله‌وا داد، آه که زمان چه زود می‌گذرد، انگار همین دیروز بود که اولین شماره گیله‌و‌ا را در سال ۱۳۷۰ دشت کردیم و نوید انتشار یک مجله وزین و فرهنگی شاخص را از همان شماره اول دریافت کردیم. من اگرچه علی‌رغم حضور و زندگی ۳۷ ساله در گیلان متاسفانه با زبان گیلکی نتوانسته‌ام ارتباط ارگانیک پیدا کنم و فهم من از این زبان در حد مکالمات روزمره، شاید باشد ولی این دوزبانه بودن گیله‌وا برایم جالب بوده و هست و می‌دانم زحمت انتشار یک نشریه طی بیست و پنج سال، آن هم بدون هیچ‌گونه حاشیه امن و اسپانسر و پشتیبان تا چه حد سخت و توان فرساست که البته معلوم شد دوست و همکار فرهیخته آقای محمدتقی پوراحمد جکتاجی از عهده آن برآمده و تا امروز این بار سنگین را به دوش داشته است که این امید و انتظار هست که انشاالله تا سال‌های سال و تا شماره‌های افزون این توش و توان قائم و استوار بماند. من هرگاه از مطبوعات گیلان سخن به میان می‌آید نخستین نامی که به ذهنم می‌رسد (حتما پیش از روزنامه خودمان) نشریه گیله‌واست.

و حتما این بی‌دلیل نیست زیرا این مجله طی ۲۵ سال گذشته علی‌رغم افت و خیزهای معمول و اجتناب‌ناپذیر توانسته کیفیت خود را حفظ کند، در شرایطی که متاسفانه از نظر مسوولین دولتی فرهنگی غالبا ارزش رطب و یابس یکی است. اما گیله‌وا فارغ از این ارزش‌گذاری‌ها و تنها به انگیزه یک کار فرهنگی خوب طی سال‌های گذشته استاندارد خود را حفظ کرده و در هر شماره حداقل چند مطلب خواندنی خوب برای مطالعه پیدا می‌کنی.

آرزو می‌کنم مسوولان فرهنگی استان قدردان گیله‌وا، در این آشفته بازار مطبوعات باشند و برای سرپا نگهداشتن این مجله توجه لازم را معمول دارند. تا بتواند برای رسالت و استاندارد کاری که برای خود تعریف کرده سرپا بماند.

برای همه‌ی نویسندگان، همکاران و مدیر محترم مجله گیله‌وا برای همیشه و همه حال آرزوی توفیق دارم.

ماه‌نامه گیله‌وا

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz