محمد غلامی‌پور

علاقه موافقان شهردار برای برگزاری جلسه استیضاح

صد و چهل و هشتمین جلسه شورا شهر رشت - ۲۰ تیر ۹۵

رشت رویایی، محمد غلامی‌پور- یکشنبه قرار بود یکی از مهمترین جلسات شورای شهر رشت برگزار شود؛ جلسه‌ای که تحت تأثیر واژه استیضاح در کانون توجه رسانه‌ها قرار داشت و قرار بود پارلمان‌نشینان به دلیل قانع نشدن هفت عضو شورای شهر از پاسخ‌های ثابت‌قدم در جلسه قبل، برای وصول نامه استیضاح شهردار به رأی‌گیری بنشینند.

اما برخلاف آنچه پیش‌بینی می‌شد، جلسه علنی یکشنبه با تأخیر معمول برخی شورانشینان همراه بود و رفیعی نوده به علت به حد نصاب نرسیدن جلسه دستور لغو جلسه را صادر کرد که این تصمیم با اعتراض نیکومنش همراه شد و گفت: «هر وقت جلسه‌ای به نفع شما نباشد آن را تعطیل می‌کنید…»

اما از این حواشی اگر بگذریم نکته جالب عدم حضور سه عضو مخالف در جلسه دیروز بود. سه عضوی که از ابتدا تا به دیروز در صف اول موافقان استیضاح آقای شهردار قرار داشت و از هیچ کوششی مضایقه نکرد تا ثابت‌قدم را پای میز استیضاح بکشاند دیروز در حساس‌ترین لحظه موعود و درست زمانی که همفکران آنها به کمک‌شان نیاز داشتند غیبت کردند. هرچند گفته می‌شود که محمود باقری خطیبانی یکشنبه به علت بستری در بیمارستان در جلسه حاضر نشد اما این تنها موردی نبود که خطیبانی یاران موافق خود را در بزنگاه حساس از زعم مخالفان تنها می‌گذارد. او در یکی از جلسات اخیر شورا نیز که شهردار برای ارائه پاسخ به سؤالات شورا احضار شده بود غیبت کرد تا عمده فشار مخالفان بر روی دوش رجبی ویسرودی خالی شود و کنترل خود را از دست بدهد.

مخالفت‌های برخی از اعضای شورا مصداق بارز تبلیغ یا به‌اصطلاح بهتر ضدتبلیغ مشهور شرکت وینیستون در سال‌های دور است: «سیگار عامل اصلی سرطان است، سیگار نکشید…وینیستون». این شعار واقع نمایانه وینیستون حربه‌ای تبلیغاتی برای جا انداختن نام این برند در ذهن عموم بود؛ حربه‌ای که نه تنها از تقاضای آن در بازار نکاست بلکه نتیجه‌اش همراه با افزایش روز افزون عرضه محصول این شرکت به بازار بود.

جریان ضدتوسعه برخلاف شعارها و داد و قال‌هایی که در سطح پایگاه‌های خبری نزدیک به خود و حتی در سطح علنی شورا به راه می‌اندازند نشان داده‌اند که تمایلی برای استیضاح شهردار ندارند و تنها با جلسات پرسش و پاسخ مکرر و سوالاتی که شش ماه است تکرار می‌شوند وقت شهر و شهردارش را می‌گیرند. مخالفت خطیبانی تنها در رسانه‌های نزدیک به خود است و او تاکنون حتی یک بار به درخواست گفت‌وگوی رسانه‌های منتقدش پاسخ مثبت نداده است. اعتراض‌های هیجانی خطیبانی بسان حرکات نمایشی یک بازیکن فوتبال در زمین از یکسو و بازی تخریبی در مقابل حریف از سوی دیگر است؛ رقبای پنهانی که شاید باید نامشان را در بین نامزدهای انتخابات سال آینده شورا جستجو کرد.

خطیبانی در افشاگری‌ها و اعتراضات ساختارگریزانه‌اش موجودیت پیدا می‌کند و هویت و محبوبیتی که شهردار به‌واسطه عملکرد و تغییراتی که توانسته در چهره شهر به وجود آورد ابزار مناسبی برای «ضد تبلیغات» خطیبانی است. به نظر می‌رسد خطیبانی بیش از بقیه به ثابت‌قدم علاقه دارد و حملاتی که به او می‌برد بازی دو سر برد هم برای شهردار است هم برای شخص خطیبانی. از یک سو برد برای شهردار تا در مواقعی همچون همین جلسه یکشنبه یا جلسات پاسخ به سؤالات، حقانیت او بیش‌ازپیش مشخص شود و از سوی دیگر برد برای خطیبانی تا نامش بیش از دیگر اعضای شورا شنیده شود. به همین دلیل است که او از تصمیم خود مبنی بر سفر به سوریه به‌عنوان مدافع حرم پشیمان شده و تصمیم گرفته در همین رشت بماند و عدم حضورش در مواقع لزوم از شهرداری دفاع کند.

دکتر ثابت‌قدم با وجود درس‌های دشواری که در دانشگاه پاس کرده این بار اما سر یک درس بدجوری گیر کرده و تاکنون نتوانسته نمره قبولی را از برخی از اساتید شورا بگیرد. او در دو ماه گذشته چهار جلسه را برای پاسخ به شورانشینان حضور داشته و روزهای کاری زیادی را برای پاسخ به این سوالات از حیث زمان، انرژی، تمرکز و اعصاب صرف کرده است. در اینکه هر کسی یک نظری دارد و هیچ‌کس حق ندارد کسی را به خاطر نظرش تخطئه کند شکی نیست اما اینکه تمایلی به قانع شدن وجود نداشته باشد و شش ماه سؤال همان و پاسخ هم همان باشد خود محل سوال است. شهردار رشت تاکنون به روش‌های مختلف و با ارائه اسناد و مدارک بارها و بارها به این سوالات پاسخ داده است و حتی تک‌تک موارد را با ارائه اسناد مربوطه در نشست مطبوعاتی در اختیار خبرنگاران قرار داده است. حالا با یک جستجو ساده در اینترنت می‌توان پاسخ این سوالات را فهمید و شاید تا به دیروز فقط خواجه حافظ شیرازی از جواب این سوالات بی‌خبر بود که دور از ذهن نیست او هم مطلع شده باشد. اما نمی‌شود یک سوال واحد را هر بار پرسید و یک جواب واحد را «قانع نشدیم» تحویل مردم داد.

وصول نامه استیضاح شهردار در جلسه یکشنبه از هر حیث می‌توانست به نفع شهر، شهردار و همه باشد. زیرا اگر استیضاح اتفاق می‌افتاد یک بار برای همیشه غائله خاتمه پیدا می‌کرد و وقت شهر برای رفع ابهامات یک عده که اصل را بر «قانع نشدن» گذاشته‌اند هدر نمی‌رفت. به نظر می‌رسد آنقدر که موافقان شهردار و آنها که از پاسخ‌های او قانع شده‌اند تمایل به برگزاری جلسه استیضاح دارند، اراده‌ای در جبهه مخالفان برای برگزاری جلسه استیضاح وجود ندارد تا هربار با لغو جلسه به بهانه‌های مختلف بتوانند باز هم با طرح سوال «قانع نشدیم» معروف را تحویل شهردار دهند.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz