شهردار رشت در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویان در دانشکده هنرهای زیبا:
شهرداری باید کار کند تا مردم مشارکت عینی و عملی داشته باشند

رضا عطاران و علی سرتیپی در رشت - محمدعلی ثابت‌قدم

رشت رویایی- در هفته گذشته نشست گروه معماری دانشکده هنرهای زیبا با محوریت پروژه بازآفرینی شهر رشت با حضور شهردار رشت برگزار شد و دکتر ثابت‌قدم به سؤالات حاضرین درباره جزئیات این پروژه پاسخ داد.

به گزارش رشت رویایی، در ابتدای این مراسم دکتر حناچی با اشاره به پروژه‌ای که هفته پیش در محله عودلاجان افتتاح شد، گفت: تصور ما به عنوان معمار این بود که وقتی فضا آراسته شود نیازهای مردم برطرف خواهد شد. با یک کار میدانی به بررسی نیازهای اولیه مردم عودلاجان پرداختیم که نتیجه آن ما را شوکه کرد. تنها چیزی که به آن اشاره نکردند، مرمت کالبدی بود. مثلاً از جمع آوری زباله، روشنایی در شهر، امنیت محله اینکه هنگام بازی بچه‌ها در فضاهای سبز امنیت وجود دارد، هیچ اشاره‌ای نشد. از نگاه ما ممکن است آراستگی و بهسازی فضا لازم باشد اما کافی نیست و قدم‌های بعدی می‌تواند این پروژه را به تکامل وا دارد.

هیئت علمی دانشکده هنرهای زیبا افزود: وقتی یک شخص مدیر ارشد شهر می‌شود باید توان آن را داشته باشد که از حداکثر بضاعت تخصصی استفاده کند یا خودش صاحب تئوری باشد، نکته درست را از غلط تشخیص بدهد و شهر را به مسیر درست سوق دهد. این مسئله را دست کم نگیرید زیرا بسیار تعیین کننده است. اما ده برابر کارهای غلط انجام می‌شود که نشان می‌دهد شهر تئوری روشنی در ارتباط با اداره امور شهر ندارد.

او ادامه داد: در حال حاضر در کشور علایمی خوبی دیده می‌شود که بخشی توسط نظام مدیریت شهری و بخشی توسط سازمان خصوصی ایجاد شده که در حال تبدیل شدن به یک جریان عمومی است.

دکتر حناچی همچنین گفت: پس از انجام پروژه‌ای در بوشهر، مردم به صورت داوطلبانه تمایل پیدا کردند تا خانه‌هایشان را به ثبت ملی برسانند. این حرکتی است که در هیچ جای ایران دیده نمی‌شود. مرحله اول، رسیدن به موفقیت است همان معادله‌ای که کمتر به آن توجه می‌شود؛ یعنی منافع مردم.

او تاکید کرد: در اصفهان میدان نقش جهان به روی خودرو بسته شد و در محور چهارباغ بخش متصل به پل و رودخانه این طرح در حال اجرا است. در تبریز ثبت جهانی بازار تبریز بسیار تأثیر گذار بود. و بخش عمده‌ای از خیابان‌های تاریخی تهران به پیاده راه تبدیل شده است و اگر مترو به کانون این اقدام نزدیک نبود کار سخت می‌شد.

او با بیان اینکه اداره نرم افزاری فضا که هیچ گونه رد و اثر کالبدی از آن نمی‌بینید بسیار مهم است، افزود: در پیاده راه فرهنگی در اروپا ارکسترهایی دیده می‌شود که در حد و اندازه خیابان نیستند. گویا نظام مدیریت شهری آنها را انتخاب کرده است و حالا به یکی از جاذبه‌های این محدوده‌‌ها تبدیل شده‌اند.

دکتر حناچی در پایان تصریح کرد: در افتتاح پیاده راه فرهنگی خیلی از پیشینه‌ها و اتفاقاتی که ما را به آن بافت تاریخی نزدیک می‌کرد به اجرا درآمد. معمولاً تیم منسجمی در شهرهای تاریخی روی این موضوع کار می‌کنند که برای جای جای فضا برنامه دارند که شهر به این شکل به محل رویدادهای فرهنگی و تاریخی تبدیل می‌شود.

سخنرانی شهردار رشت در دانشکده هنرهای زیبا

جلسه پرسش و پاسخ درباره پروژه بازآفرینی با حضور شهردار رشت

در ادامه این نشست جلسه پرسش و پاسخ از شهردار رشت برگزار شد و دکتر ثابت‌قدم به سوالات حاضرین در مورد پروژه بازآفرینی و جزئیات آن پاسخ داد.

شهردار رشت در ابتدا توضیح داد: در طول ۱۳۵ روز اجرای این پروژه در  فاز اول و فازهای بعدی که در حال حاضر در حال تکمیل است تا به عدد ۷ کیلومتر برسد، نیاز به رویکرد فرهنگی داشتیم و همچنین تولید کالبدی که مبانی علمی تا حد قابل قبولی درآن رعایت شده باشد و با ذهن مردم فاصله نداشته باشد؛ به طوری که عوام فهم بودن را به درستی ارائه کند تا مشارکت مردم در مرمت فضای شهر و بهسازی و نوسازی بهبود پیدا کرده و بالا برود.

بعد از اجرای کار ارزیابی میدانی صورت گرفته است؟
ارزیابی ما با زمان‌بندی مشخص هم قبل از اجرا وهم بعد از اجرا انجام شد. البته نه تنها در بافت و حاشیه‌های بافت بلکه تأثیر آن در مسیرهای ترددی دیگر را هم بررسی کردیم  تا ببینیم تأثیرات منفی را از کجاها می‌توان گرفت؛ زیرا مردم یک قوه تحلیل‌گر دارند که به طور مثال اگر در بافتی ترافیک ایجاد شود می گویند این ترافیک ناشی از بستن میدانی است که روزی ۲۰۰ هزار سفر در آن انجام می‌شد. جنس این گونه پروژه‌ها با جنس مصلحت عمومی  که خیرخواهانه و اعتدال‌گراست نباید کتمان کنیم؛ قطعاً همه با ما همراه نبودند و اقلیت همراه ما بودند. همراه نبودن آنها به معنای مخالفت نیست بلکه شاید شناختی از موضوع نداشتند یا شناخت آنها محله‌ای بوده یا اجرای پروژه را به ضرر منافع خود می‌دیدند. اما با مرور زمان و تجربه‌ای که از اجرای این پروژه در محدوده خیابان اعلم الهدی به سمت سبزه میدان در سال ۹۱ زمانی که من یک سال شهردار بودم اجرا کرده بودیم و بعد از فاصله زمانی ایجاد شده دوباره این پروژه را ادامه دادیم و بازخوردهایی که از آن بافت که طول آن ۲۸۰ متر بود که در مسیر ۷ کیلومتری قرار دارد نشان داد که این اتفاق به مرور زمان حل می‌شود.

من به شخصه این بافت را مشکل دارتر می‌دیدم؛ زیرا شروع پروژه با این محور بود و با اجرای آن  محور شرقی – غربی را قطع می‌شد. این بافت به صورت نقطه‌ای و خطی در حال گسترش است و نظر سنجی‌های ما روبه رشد است و یک سری ذی‌نفع وذی نفوذ داریم که ذی نفعان محلی مالک هستند و به دنبال اقتصاد قضیه هستند؛ در واقع دو ورژن دارند که یکی افزایش سرمایه است و موجب می‌شود مسائل روزمره را به سرعت فراموش کنند. موضوعی که ما شدیداً به آن اعتقاد داریم این است که رکود به اجرای چنین پروژه‌هایی کمک می‌کند زیرا تهدیدها رکود را به فرصت تبدیل می‌کند.

چرا می‌خواهید ساختمان تاریخی میدان شهرداری را تبدیل به موزه کنید؟ زیرا ساختمان سالم است و هویت معماری دارد و اگر  شرایط نامناسب دارد می‌توان با مقاوم‌سازی و مرمت آن را حفظ کرد.  این ساختمان محور تمام شهرسازی‌ها و معماری‌هاست و اگر ساختمانی باشد که مردم در حال رفت و آمد در اطراف آن باشند در حفظ هویت شهری مؤثرتر است.  از طرفی در مرکز شهر واقع شده است و نمای روبروی میدان شهر قرار دارد چه الزامی به جابجایی شهرداری از این مکان و تبدیل آن به موزه است؟
منظور شما این است که حداقل ساختمان تشریفاتی شورا و شهرداری به عناوین نماد قبلی شهر در جای خود بماند؟

من می‌گویم سر جای خود بماند؛ زیرا شهر تنها از راه و مسکن تشکیل نشده است بلکه شهر فضاهای آموزشی،خدماتی و درمانی دارد که می‌توان روی آن برنامه ریزی کرد. متوجه نمی‌شوم چرا ساختمانی که هویت تاریخی خود را دارد باید تخلیه شود.
در مورد ساختمان شهرداری این طور نیست که به یک‌باره ساختما را خالی کنیم؛ بلکه حتی رویکرد مردمی را بیشتر کردیم. یعنی فقط کسانی که با شهرداری کار ارباب رجوع محور دارند به آنجا مراجعه نکنند.

چندین گروه اجتماعی در این ساختمان در حال رفت و آمد هستند. اتاق تشریفات و تالار گفتگوی شهری راه‌اندازی شده است و  با سازماندهی‌های انجام شده ساختمان شهرداری از حالت اداری خارج  و زنده بودن شهرداری از این طریق انجام گرفته است. نگاه ما به ساختمان شهرداری تنها تبدیل شدن به موزه نیست بلکه پلن مشخصی را با رویکرد فرهنگی، اجتماعی و نگاه مردمی که اشاره شد به همراه دارد.

در رابطه با احیای محله محور رشت به کلمه‌ای به نام چابک سازی برخورد کردم در رابطه با مفهوم آن توضیح بیشتری بدهید؟
ما بیشتر چابک سازی را در بخش محلات داشتیم و فاصله مشخصی مثل سایر شهرها از شناسایی مشکل تا حل مشکل.  ما از تمرکز زدایی در دادن اختیارات به محلات و نواحی شهری این فاصله را کوتاه کرده‌ایم. شاید اصلی‌ترین مبحثی که در بحث مدیریت شهری در کشور ما مغفول مانده این است که می‌خواهیم به مردم  «نه» بگوییم خیلی واضح و روشن بگوییم و اگر   هم می‌خواهیم  «آری» بگوییم در یک زمان مشخص خوش وعده باشیم. یکی از زیر شاخه‌های اصلی چابک سازی است و بعضی وقت‌ها مردم را باید به خودمان نزدیک کنیم و الزاما ما نباید خود به آنها نزدیک شویم. احساس مردم در مدیریت شهری بر این است که باید برای آنها هزینه شود، دولت باید هزینه کند در حالی که درآمد و هزینه مدیریت شهری به خودش ربط دارد و دولت کمترین سهم را دارد و نتیجه این که ما باید کار کنیم تا مردم مشارکت عینی و عملی داشته باشند.  و واگذاری اختیار از بالا به پایین داشته باشیم و در جریان اقتصادی و اجتماعی مشارکت دهیم تا از مفهوم ذهنی به یک مفهوم عینی تبدیل شود.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz