عماد واسع

عماد واسع
رونمایی از سه کاندیدای شبیه به هم!

دیدن سه کاندید انتخابات فدراسیون فوتبال در برنامه نود دوشنبه شبی که گذشت، چیزی شبیه مشت زدن به یک دیوار سفت بود، یک خنده عصبی، از تکرار حرف‌هایی که تکراری است از افرادی که خود را مدیر فوتبالی حالا دیگر هم می‌دانند و هم قلمداد می‌کنند و حتماً مدعی هستند چند تا پیراهنی بیشتر از دیگران پاره کردند، گویی بعد از این انتخابات تازه می‌خواهیم یک تیم ملی داشته باشیم چندتا باشگاه تا به تعریف لغوی درست کردن بازیکن و مربی از این به بعد بپردازیم، چهره‌های آشنایی که شاید هیچ‌کدام کوچک‌ترین ذره‌ای حتی از استشمام محبوبیت را در مقابل مخاطب ندارند، افرادی که شاید در عرصه خشم شب و کمین، تحرکات دشمن در کنار مرزهای کشورمان نظریات ارزشمندتری را نسبت به این فوتبال فلک‌زده داشته باشند.

سه کاندید انتخابات فدراسیون فوتبال

دیدن این برنامه با القاب سردار در خطاب به آنها، که البته به مهدی تاج لقب مهندسی هم گاها داده می‌شد، یک جور دل‌تنگی همیشگی همراه با حسرت را برای آدمی تداعی می‌کرد، وقتی مبهوت به صفحه تلویزیون می‌شدی، وقتی هر کدام از آقایان مدیر، از اعمال و آرزوها و پروژه‌های بکر غیرقابل دسترس خود سخن می‌گفتند، چیزی شبیه شنیدن اینکه؛ چقدر بدشانسیم ما، وقتی همه آنها از یک تفکر بر روی کارلوس کی روش با هم تفاهم دارند و هر کدام در مقطع ای از ظن خود به او نمره قبولی را داده بودند، وقتی یادشان می‌رود قبلاً حرف‌ها صورت دیگری داشت؛ و چه جالب می‌شود این نرمش و نگاه باز شده یکهویی نسبت به مرد پرتغالی فوتبال ملی ایران!

با شنیدن حرف‌های نوبتی چند دقیقه‌ای هر یک از کاندیدها، احساس می‌شد که تا به حال جناب تاج در فدراسیون فوتبال چه می‌کرد؟ آقای عزیز محمدی با این همه کاغذ و مستندات چرا چیزی را زودتر عیان نکرد، و برادر آجرلو عجب اجحافی در حق ما و دوستداران فوتبال با آن تبلت سحرآمیزش کرد که در این چند سال فاصله گرفته بود و آن‌طور که باید و شاید نزدیک نزدیک نزدیک به بدنه این فوتبال نبوده! تا اینقدر ما غصه غربی‌ها را نخوریم .

فوتبال ایران شاید از ایستگاه تحول در ریاست فدراسیونش وارد فاز جدیدی از چالش‌های انباشته از گذشته و جدیدتری در پیش روی خودش باشد، وعده‌هایی در مورد سیستم معیوبی که کوچک‌ترین حرکت زیر بنایی را با خود به همراه ندارد، چیزی بیشتر در لحظه گذراندن و تحمل کردن از اینکه باید در نا امیدی مطلق، دل‌خوش بود، به حوادث پیش روی، چیزی که باز هم از گذشته مشخص و پر رنگ‌تر است، پست صندلی ریاست در شرایطی دست‌به‌دست می‌شود، که بعید به نظر می‌آید اتفاقی در جهت خیر رخ دهد، وقتی که افرادی از بدنه کنونی فدراسیون خود را در مقام نقدکننده فعلی می‌دانند چطور می‌توان امید داشت که در تصاحب ریاست فدراسیون با همین افراد تغییری آن هم تأثیر گذار رخ دهد، وقتی آدم‌ها همان هستند و رویکردها در مسیر به اصطلاح خدمت‌رسانی با همان نگرش بدون دلیل من در آوردی خود، می‌خواهند این بار قدم را محکم‌تر در جهت افول بردارند …

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz