دکتر رضا رسولی در گفت و گو با رشت رویایی:
بخاطر عدم تصویب بودجه، یک ماه مفید را از دست دادیم/ بودجه شهرداری امسال محله‌محور است/ شورا موظف بود بودجه را تا پایان بهمن ماه تصویب کند

رضا رسولی

رشت رویایی، مجتبا پورمحسن- در حالی که قریب به یک ماه از سال جدید و سه ماه از زمان ارائه بودجه سال ۹۵ به شورا می‌گذرد، هنوز بودجه شهرداری در شورای اسلامی شهر رشت تصویب نشده و این موضوع نگرانی‌هایی را به وجود آورده است. سخنان ضد و نقیضی درباره علت عدم تصویب بودجه شنیده می‌شود. در این‌باره با دکتر رضا رسولی، عضو شورای شهر رشت گفت و گو کردم.

آقای دکتر رسولی، بودجه شهرداری با این‌که در پایان فروردین هستیم به تصویب نرسیده است در حالی که بودجه در تاریخ ۲۸ دی در موعد مقرر ارائه شده است. به نظر شما چرا این قدر طول کشیده است؟
بله، بودجه شهرداری رشت در انتهای دی ماه سال گذشته تقدیم شورا شد. طبق ماده ۶۷ قانون شهرداری‌ها شورای شهر می‌بایست تا پایان بهمن ماه بودجه را تصویب و به نماینده وزارت کشور که فرمانداری است ارائه می‌کرد تا پس از تأیید به شهرداری ابلاغ شود. اما به هرحال برای بررسی بودجه یک سری دغدغه‌هایی بین همکاران ما وجود دارد. یکی از دلایل آن این است که آن‌طور که باید همکاران ما نسبت به اجزای بودجه توجیه نیستند و از طرفی برای اولین بار در طول تاریخ شهرداری، بودجه امسال بودجه خاص و از نوع عملیاتی است؛ یعنی بودجه براساس نیازهای محلات تهیه شده. در واقع نیازهای محلات برداشت شده، یک چارت‌های Swat تهیه شده و براساس آن بودجه‌ریزی شده است. برای اولین بار که بودجه شهرداری، کاملاً نیازهای محلات را هدف می‌گیرد و این در تاریخ بودجه‌نویسی شهرداری بی‌سابقه است. طبیعتاً در این روند نیاز دیگری وجود داشت آن هم تدوین نظام تخصیص بود که شهرداری‌ها در گذشته دریافت‌ها و درآمدهایی که داشتند، الزاماً در مناطق خودشان هزینه نمی‌شده است و این درآمد به مرکز می‌آمد و صرف هزینه خدمات در سطح شهر و یا حقوق و دستمزد می‌شد. ولی در حال حاضر شهرداری مناطق موظف هستند یک بخشی از درآمدهایشان را صرف پروژه‌های عمرانی در مناطق خودشان کنند. با این اوصاف در بودجه امسال کاملاً مشخص است که در کدام محل چه مشکل و چه عارضه‌ای وجود دارد و دقیقاً شهرداری آن منطقه و شهرداری رشت ملزم است در زمان مشخصی نسبت به رفع آن مشکل و یا ضعف خدمات شامل آسفالت، خدمات شهری، احداث پارک‌های محله‌ای، احداث سراهای محله و دفاتر تسهیل‌گری و… در بازه زمانی باید اقدام کند. بنابراین من فکر می‌کنم که بودجه امسال ما کاملاً دوستدار شهروند است و طوری برنامه‌ریزی شده است که در طول چهار سال طی برنامه عملیاتی که از خروجی مطالعات دانشگاه صنعتی شریف است محقق می‌شود. همان طور که می‌دانید حدود پانزده سال است که توسط یک یا دو مرجع مشخص که هم سواد و هم سطح علمی و کیفی این کار را کسب کنند این کار برای شهرداری تهران و همچنین شهرهای بزرگ دارد انجام می‌شود. بودجه عملیاتی هم همراه با خود برنامه عملیاتی که در بیست و یک جلد تدوین و همراه با بودجه تقدیم شورا شده است. طبیعتاً روالی که باید طی می‌شد این بود که اول برنامه عملیاتی مورد بحث قرار می‌گرفت و همزمان با آن بودجه هم تدوین و تنظیم می‌شد. دفترچه توجیهات بودجه هم ارائه شد که من فکر می‌کنم خیلی ابهامی در اجزای بودجه وجود ندارد، ما چند بار کار را تا جایی پیش بردیم ولی دوباره در صحن برخی ابهاماتی که عزیزان داشتند باعث شد که دوباره بودجه بماند خودم هم ممکن است در بخش‌هایی از بودجه ابهاماتی داشته باشم که طبیعی هم هست و ما باید در طول این سه ماه که بودجه در دست ماست آن را بررسی می‌کردیم. تک‌تک کدهایی که قابل بحث هستند مثل پروژه‌های عمرانی لازم است در یک کار جهادی و منسجمی بررسی شود؛ باید در کمیسیون تخصصی خودش بررسی می‌شد و نهایتاً کسانی که در مورد آن توضیح داده‌اند و اجزا و مشخصات فنی آن مورد بحث قرار می‌گرفت که امروز برخی از همکاران ما در این همه ابهام قرار نداشته باشند. متاسفانه این روال طی نشد و من به همکاران خود حق می‌دهم چون ما به واسطه قسمی که به عنوان نماینده مردم خورده‌ایم نمی‌توانیم بدون توجیه به سمت بعضی کدهای بودجه که تقریباً آوانگارد است و در شهر رشت حداقل تجربه نشده است برویم. این‌که چگونه و با چه مکانیزمی این توجیه‌پذیری قرار است اتفاق بیفتد و چگونه در مغز ما تزریق شود و یا اینکه خودمان باید برویم و این را بر اساس مستنداتی که در اختیارمان قرار داده برداشت کنیم و به آن بپردازیم، سوالی است که ما به عنوان اعضای شورا باید از خودمان بپرسیم.

بودجه چه ویژگی‌هایی داشته که این‌قدر تصمیمش را سخت کرده است، چون طبق قانون شورا تا پایان بهمن باید بودجه را تصویب می‌کرد؟
بله، طبق ماده ۶۷ قانون شهرداری‌ها تا پایان بهمن باید بودجه تصویب می‌شد. این موضوع بسیار پیچیده نیست. بودجه از یک سری کدهای کاملاً مشخص و واضح از نیازهای محلات و کاملاً محله‌محور نوشته شده و برای اولین بار بعد از این همه شعارها و ادعاهایی که سال‌های متمادی به عنوان یک رشتوند هر کدام از ما شنیده‌ایم، بودجه در راستای کم کردن فاصله شمال وجنوب گام بر می‌دارد. یعنی از محله کم‌برخوردار عوارض بگیرد و در محله برخوردار هزینه کند. بنابراین کسانی که ادعا می‌کنند این بودجه محله‌های کم برخوردار را نمی‌بیند و به آن بی‌توجه است یا ناآگاه هستند یا از سر عوام‌فریبی این صحبت را می‌کنند. مثلاً در مورد محله کسبخ من به ریز می‌توانم بگویم برنامه امسال ما چه خواهد بود. در مورد دیگر محله‌های کم برخوردار مثل سلیماندراب و هر محله دیگر به تفکیک ۵۵ محله به ریز در مورد اجزای عمرانی و کارهایی که قرار است در این محلات انجام دهیم می‌توانیم صحبت کنیم.

بقیه اعضای شورا متوجه این نکته مهم در این بودجه نشده‌اند؟
من فکر می‌کنم وقتی من خود امتحانی دارم نمی‌توانم از استادم که درس را به من ارائه داده بخواهم که آن را در مغزم تزریق کند، بلکه خودم باید تلاش کنم. در مورد بودجه هم همینطور؛ وقتی خودمان نیز می‌بینیم ابهامی در این بودجه یا طرح وجود دارد باید فراخوان کنیم، به عنوان عضوی از شورا در کمیسیون تلفیق از مدیران شهرداری و یا خود شهردار توضیح بخواهیم که در مورد معنای بودجه توضیح دهند. حساسیت برخی از همکاران ما برای من بسیار باارزش است، ولی طوری رفتار نکنیم که مردم فکر کنند سرنوشت‌شان درگیر یک نوع غرض‌ورزی است.

آقای رسولی، من یادم است در روز بیست و هشتم دی ماه گذشته که شهردار بودجه را ارائه داد در مورد این‌که بودجه را باید خودش می‌آورد یا آژانس، بیشتر پافشاری می‌کردند تا اینکه سر موقع به دست‌شان برسد. حالا یا آژانس بیاورد یا شهردار؛ وقتی در مورد آورنده این‌قدر حساسیت دارند خود شورا نیز باید این حساسیت را داشته باشد که سر موعد مقرر کار انجام شود، نه؟
البته این حساسیت هم درست است و اتفاقی که آن موقع افتاد این بود که شهردار باید تا انتهای دی ماه بودجه را تقدیم شورا کند. ولی خب در دستور آخرین جلسه دی ماه این قضیه قید نشده بود و به همین خاطر یک ناهماهنگی اتفاق افتاد. حتی اگر شهردار این کار را نخواهد انجام دهد، باید در دستور جلسه قید می‌کردیم و شهردار را مکلف می‌کردیم در موعد مقرر بیاید و بودجه را تحویل شورا دهد.

انشاالله این حساسیت‌ها برطرف شود و در چند روز آینده ما بتوانیم بودجه را تصویب کنیم تا در شرایط هوایی که مساعد برای کار کردن است بتوانیم مناقصات را مشخص کنیم. چون ما روزهای کاری فروردین ماه را که شرایط مساعد برای کار کردن دارد، و یک ششم فصل کارمان را از دست دادیم. به نظر من این یک فقدان بزرگ برای شهر ما است و قطعاً این عقب‌افتادگی خوب نیست. من حداقل پاسخی برای شهروندان ندارم.

اشاره کردید که محله‌محوری برای اولین بار است که در شهر رشت اتفاق می‌افتد، از طرفی دوستان می‌گفتند شهردار باید پروژه‌های بزرگ داشته باشد. این‌که شهرداری خود به سراغ محلات می‌رود این خود ‌ لااقل از نظر اندیشه پروژه بزرگی نیست؟

رضا رسولی

ما باید ببینیم منظور ما از پروژه بزرگ چه چیزی است. از نظر عمرانی با تعاریف عمرانی هم خیلی از پروژه‌های در حال انجام کوچک نیستند. پروژه تراموا که تحول در حوزه حمل و نقل شهر رشت محسوب می‌شود و بسیاری پروژه‌ها که بعداً در موردشان صحبت خواهیم کرد. مشخصاً رودخانه‌ها یا پروژه بهسازی لندفیل سراوان، امروز در جلسه بسیار مفیدی که صبح داشتیم در خدمات همکاران ما و تیم طراح و مجری تصفیه خانه لندفیل سراوان به نتیجه خوبی رسیدیم که کار را دو سال جلو می‌اندازد. این را در بودجه حتماً خواهیم دید. پروژه‌های بزرگ به معنی خاص پروژه, کم نیست, ولی فکر کنم آن چیزی که ما در شهر رشت نیاز داریم این است که به کمک آن از اینرسی سکون که در طول سال‌ها مدیریت شهر به آن مبتلا بود، عبور کنیم و فکر کنم این کار را کردیم. پروژه بازآفرینی یک پروژه کاملاً ساختارشکنانه است و یکی دیگر از نیازهای اصلی شهر رشت را هدف می‌گیرد و آن هم اختلاط فرهنگی بین اجزای مختلف شهر و کلونی‌های مختلف و خرده‌فرهنگ‌ها و فرهنگ‌های مختلفی است که در این شهر زندگی می‌کنند و همچنین از بین بردن توازن اجتماعی که بارها در موردش صحبت کردیم، این‌که ما داریم در واقع با یکی از پروژه‌های بازآفرینی ارتباط بین شرق و غرب را برقرار می‌کنیم که پیاده‌راه ۸ کیلومتری که در خیلی جاها مورد بحث قرار گرفته زمینه را برای ارتباط بین شرق و غرب فراهم می‌کند و اتفاقاً این اتصال فرهنگی و اجتماعی چیزی است که بیشتر از هر چیزی به آن نیاز داریم، حتی بیشتر از مترو؛ در واقع فرد کاملاً در خلاف این جهت عمل می‌کند و این ارتباط را خیلی صنعتی می‌کند. برای شهری که فاصله شرق و غرب و شمال و جنوبش از نظر مراکز تمرکز جمعیت، به صورت پیاده یک ساعت است، فکر می‌کنم این نگاه موجودی که در موردش صحبت می‌شود بسیار جذاب‌تر است. یا در حوزه فرهنگی شهر رشت دچار یک تحول شده است تیم مطالعات بازآفرینی توانسته کاری کند که وزارت راه و شهرسازی بودجه قابل ملاحظه اختصاصی بدهد به پروژه‌های بازآفرینی، که در یک مورد ۴۶ میلیارد و یک مورد دیگر ۳۷ میلیارد تومان است. و یک سری پروژه‌های مشخصی که خرید تملک بعضی از اجزای تاریخی شهر و احیا و بازآفرینی‌ها آن‌ها قرار است به صورت مشخص و مستقیم هزینه شود. این یک اتفاق ارزشمند است. من فکر می‌کنم در این شهر بیش از هر چیز، نیاز به گفت‌و گو داریم. اگر امروز تفاوت دیالوگ بین بنده و همکارم بسیار زیاد باشد، این علتش فقدان فضای گفت‌و گو است و من معتقدم ما اگر بتوانیم بیشتر با هم صحبت کنیم و بیشتر با هم تعامل فکری داشته باشیم قطعاً به نقطه بهتری می‌رسیم. هم بنده و هم طرف مقابل من. اگر من رسولی همیشه معترض باشم به معنی این نیست که بقیه چشم می‌بندند به یک سری از واقعیت‌ها، بلکه می‌تواند به این معنی باشد که بقیه از من مطلع‌تر هستند و به همین دلیل حرفی برای گفتن نداشته باشند و معتقدم سیری که دارد طی می‌شود مسیر نامناسبی است. و ما هیچ وقت نمی‌توانیم در یک موقعیت بنشینیم و همه را متهم کنیم و همه را قضاوت کنیم به این‌خاطر که سکوت می‌کنند.

در بودجه سال جدید این مساله محله‌محور بودن کاملاً مشخص است و همه اعضای شورا آن را دیده‌اند به عبارت دیگر ملموس است؟
من بعید می‌دانم که ندانند. خیلی از همکاران ما در مورد این قضیه مطلع هستند، ولی با تک تک همکاران صحبت نکرده‌ام. واقعاً در مورد بودجه کنکاش شده، قطعاً در مورد بودجه نگرانی‌هایی دارند، ولی مطمئن هستم بخشی از همکاران با آگاهی کامل نظر می‌دهند.

یعنی شورا از این موضوع استقبال نمی‌کند؟
نگاه ما در خروجی‌های جلسات ما مشخص هست و عده‌ای از همکارانمان که من با ایشان صحبت داشته‌ام خیلی استقبال می‌کنند و علاقه‌مند هستند. بیشتر همکاران ما اگر در موردش آگاه باشند موافق هستند.

اکثر همکاران روی کلیت بودجه اختلافی ندارند. در مورد یک سری از جزئیات بودجه ممکن است – از نظر آیتمی در ۵ درصد بودجه و از نظر ریالی روی ۱۵ درصد بودجه- اختلاف باشد بعید می‌دانم که همکاران در کلیات بودجه مشکلی داشته باشند که امیدوارم در روزهای آینده برطرف شود.

با توجه به اینکه بودجه در سال جدید افزایش چشمگیری یافته است، این معلق بودن بودجه در این یک ماه به تخصص بودجه و درآمدهای بودجه ضرری نخواهد زد؟
بودجه نسبت به سال گذشته افزایش نامعقولی نداشته. پارسال ۶۰۳ میلیارد تومان و امسال ۸۵۰ میلیارد است. البته ۴۰ درصد افزایش قابل ملاحظه است، ولی من به شخصه معتقدم که ظرفیت‌های درآمدی شهر ما ظرفیت‌های بالایی است و گذشته از این‌که شهرداری مدعی است که می‌تواند این درآمد را کسب کند، ما برای اینکه آنها انگیزش کافی داشته باشند و برای اینکه این مسیر را طی کنند، نباید رد کنیم. کما اینکه معتقدم بخش اعظم بودجه سال گذشته هم که ۸۵ درصد آن تا پایان ۱۵ اردیبهشت که تمام اسناد توافق‌ها و تمام تهاترهای سال گذشته ثبت و ضبط شود و به توافق نهایی می‌رود، تحقق پیدا خواهد کرد. البته بعضی از توافق‌ها هنوز باز است و در حال قطعی و نهایی شدن است.

یک ماه از سال گذشته است و هنوز بودجه به نتیجه نرسیده است. این یک نقطه حداقل خاکستری برای شورای چهارم محسوب می‌شود. این دغدغه را همه همکاران دارند و طی جلسات رسمی و غیررسمی این نگرانی وجود دارد، امیدوارم که با گفت‌وگوی بیشتر به توافق برسیم.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz