حرف‌هایی که تا به حال از خداداد عزیزی نشنیده‌اید

رشت رویایی- خداداد عزیزی را بیش از آنکه به زیارت کردن حرم امام رضا (ع) و فضای مذهبی خانواده‌اش بشناسند به بازی‌های خوبش در تیم ملی و گل او برابر استرالیا می‌شناسند. ستاره سابق فوتبال ایران اما خاطرات جالبی از حرم مطهر امام رضا (ع) دارد او در مصاحبه با کاپ در مورد این خاطرات صحبت کرده است.

خانه ما نزدیک حرم امام رضا (ع) بود و حدوداً ۸ دقیقه‌ای می‌توانستیم خودمان را از خانه به آنجا برسانیم. البته من در مشهد به دنیا نیامدم و در روستایی به نام چشمه عیلخی متولد شدم که چون چشمه‌های زیادی داشت این اسم را روی آن گذاشته بودند. هنوز هم گهگاه با پدرم به آن روستا می‌روم و بر سر مزار اقوام خود حاضر می‌شوم.

خداداد عزیزی

از حدود ۱۰ سالگی اطراف حرم دست‌فروشی می‌کردم. خدابیامرز مادرم با میل بافتنی در خانه کلاه می‌بافت و من می‌بردم دور و بر حرم و آنها را می‌فروختم. آن خدابیامرز کلاه‌های قشنگی می‌بافت و وسط آنها توپک قرار می‌داد و از رنگ‌های زیبایی استفاده می‌کرد. من دست فروشی را دوست نداشتم و وقتی بچه‌های هم‌سن و سالم نگاهم می‌کردم حس و حال خوبی پیدا نمی‌کردم.

در همان خیابان نزدیک به حرم کنار پدرم می‌نشستم و دست فروشی می‌کردم اما دوست داشتم کار دیگری انجام دهم. البته هیچ کاری عار نیست و همه حرفه‌ها ارزشمند هستند.۱۲،۱۳ سالم که شد رفتیم سراغ بنایی و با آنکه کار سختی بود و با آن سن و سال باید کیسه‌های سنگین را جابجا می‌کردم اما آن کار را به دست‌فروشی ترجیح می‌دادم.

موقع زیارت امام رضا (ع) حس و حالی به من دست می‌دهد که قابل وصف نیست و نمی‌توانم به شما بگویم درونم چه اتفاقاتی رخ می‌دهد. فقط می‌توانم بگویم که زیباترین لحظات را سپری می‌کنم.

تا حالا برای خودم نذری نکرده‌ام و هر وقت از امام رضا (ع) چیزی خواسته‌ام آن خواسته برای خودم نبوده است.

یادم می‌آید قبل از بازی ایران و استرالیا در ملبورن با پدرم تماس گرفتم و به او گفتم: بابا، اول برو سر خاک مادرم و برایش فاتحه بخوان و بعد هم برو حرم امام رضا (ع) و برای تیم ملی دعا کن. آن روز هم من برای کل تیم از امام رضا (ع) کمک خواستم و بحث خودم نبود ولی کمک همه و به‌ویژه من کرد تا در آن بازی تاریخی گل بزنم و تیم ملی به جام جهانی صعود کند.

ما مشهدی‌ها به امام رضا (ع) نگاه متفاوتی داریم و آن امام بزرگ را از خودمان می دانیم.

اعتقاد همیشه خوب است و به انسان سیگنال‌های مثبت می‌دهد و تأثیر گذار است.

سال ۹۶ وقتی بهترین بازیکن آسیا شدم و توپ طلا را گرفتم آن را به موزه حرم مطهر اهداء کردم چون جای آن توپ در موزه حرم بود نه طاقچه خانه ما. البته من از دوران فوتبالم در خانه هیچ چیزی ندارم و حتی یک پیراهن برای خودم نگه نداشته‌ام.آن توپ هم در موزه حرم ماندگار می‌شد.

من در گذشته زندگی نمی‌کنم و همیشه نگاهم به جلو است اما الان که سنم بالا رفته و به روزهایی که در حرم دست‌فروشی می‌کردم فکر می‌کنم حس و حال خوبی به هم دست می‌دهم. می‌گویم خدایا چقدر بزرگی که آن بچه دست‌فروش را به اینجا رساندی که همه مردم او را می‌شناسند. می‌گویم یا امام رضا (ع) چقدر کریم هستی که کمک کردی تا بچه‌ای که خیلی شب‌ها گرسنه می‌خوابید حالا همه‌چیز دارد.

از آن آدم‌هایی نیستم که تا کارم گیر کرد یاد امام رضا (ع) بیفتم. ما مشهدی‌ها اگر امام رضا (ع) را نداشتیم هیچ‌چیز نداشتیم. همیشه سعی می‌کنم در لحظاتی که مشکل ندارم هم به امام رضا (ع) فکر کنم.

خیلی مواقع می‌روم وارد صحن می‌شوم و نگاهی به گنبد طلا می‌اندازم و سلام می‌دهم و بعد هم می‌روم دنبال کارهایم و همین مسئله به من کلی انرژی می‌دهد.

حافظه طولانی‌مدت من خیلی خوب نیست اما یک خواب عجیب را که مدت‌ها قبل دیدم خوب در یاد دارم.

یک شب که فکر کنم ۵ سال بود از خواب پریدم. نزدیک اذان صبح بود. عرق کرده بودم و چنان از خواب پریدم که همسرم هم از خواب پرید و پرسید چه شده است؟ گفتم خواب عجیبی دیدم. دیدم یک مرد سفیدپوش که صورتی نورانی داشت به من گفت برو حرم و سوره «والتین و الزیتون» را بخوان. هوا گرگ و میش بود که سریع از خانه زدنم بیرون و رفتم حرم. تازه مردم داشتند برای نماز صبح می‌آمدند که از ورودی «بست شیرازی» یا به قولی درب «نواب» وارد صحن شدم و اول گنبد را نگاه کردم. بعد دیدم یک پیرمرد گوشه‌ای نشسته و ناخودآگاه سمتش رفتم و گفتم حاج آقا من این خواب را دیده‌ام و تعبیرش را نمی‌دانم. گفت شما به نظر من برو نمازت را بخوان و بعد هم سوره «والتین و الزیتون» را بخوان. حس خیلی خوبی داشتم که قابل وصف نیست. اشک می‌ریختم و به گنبد نگاه می‌کردم.

همه ما مسلمانان، مکه را دوست داریم و زیارت آنجا آرزویمان است اما با رفتارهایی که این نامسلمانان آل سعود انجام می‌دهند برایم زیارت حرم امام رضا (ع) بهترین کار است. سعودی‌ها هر روز گستاخ‌تر می‌شوند و با زائران خانه خدا بدرفتاری می‌کنند اما ما شیعیان در مشهد به عشق امام هشتم به زائران این امام احترام فراوان می‌گذاریم.

امیدوارم سال جدید برای همه مردم ایران سالی خوب باشد و زیر سایه امام رضا (ع) زندگی خوشی داشته باشند.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz