حسین احمددوست

نقدی به دیوار و یخچال مهربانی
جرقه‌ای بزرگ با خاموشی زودرس

دیوار مهربانی

حسین احمددوست*: طرحی که مدت زمان زیادی از آن نمی‌گذرد و به طور گسترده در استان‌ها و شهرهای مختلف در حال فراگیرشدن است و با پیام (نیاز داری ببر، نداری بذار) احساسات نوع‌دوستانه زیای را در سطح جامعه برانگیخته است یکی از اهداف این طرح جلب مشارکت مردم و برانگیختن احساسات مسئولانه افراد برای کمک به اقشار کم درآمد است که در برآورده کردن مایحتاج اولیه زندگی خود مشکلات عدیده‌ای دارند و به نوعی با فقر درگیر هستند مسئله فقر یکی از مسائل عمده کشورهای درحال‌توسعه است شکاف طبقاتی و افزوده شدن سرمایه‌ها برای عده‌ای، بیکاری، مشکلات اقتصادی، تحریم، باعث شکاف زیادی در اقشار متفاوت جامعه و منجر به رانده شدن افراد درگیر با فقر در مناطق حاشیه نشین می‌شود.

گرچه فاصله مکانی افراد بسیار نزدیک ولی فاصله فرهنگی اقتصادی و اجتماعی به طرز چشمگیری عمیق است. مباررزه با فقر پیچیدگی‌های خاص مربوط به خود را دارد در همه کشورها موسسه‌های مردم نهاد با همکاری دولت در سطح خرد و کلان برای حل معضلات اجتماعی همکاری مشترکی می‌کنند متاسفانه در کشور ما هنوز رابطه منسجم و با برنامه بین مردم و دولت در راستای ارتقای زندگی مردم صورت نگرفته است طرح‌های مهربانی در واقع بخشندگی‌های خردیست که راه به جایی نمی‌برد اولاً عده‌ی زیادی از افراد که درگیر فقر هستند هیچ‌وقت به این اماکن مراجعه نمی‌کنند ما از بزرگان دینی یاد گرفته‌ایم کمک‌های ما همیشه در خفا و با حفظ کرامت انسانی انسان‌ها باشد نه در ملأ عام دوما اگر عده‌ای از افراد مراجعه هم داشته باشند به این معنا نیست که فقر را توانسته‌ایم از آنها بزداییم بلکه بیشتر در حال نمایش مهربانی و علم کردن آن در رسانه‌ها هستیم.

آنانیا روی که یکی از مهم‌ترین متفکران حال حاضر بحث فقر و نابرابری شهری است می‌گوید تعریف فقر این نیست که یک جفت کفش نداشته باشید؛ تعریف فقر این نیست که فقط لوازم‌التحریر یا لباس نداشته باشید بلکه فقر چرخه‌ای است که آدم‌ها را روزبه‌روز به حاشیه می‌راند، بی‌قدرت‌تر می‌کند و یک چرخه خشونت می‌آفریند. فقر، خشونت و بی‌قدرت‌کردن مداوم است. اقدامات ما باید به سمت قدرتمند کردن خانواده‌ها باشد و بر اساس اصول مشخص و علمی استوار باشد نه بر اساس احساسات. موج عظیمی از انسان‌های مهربان و مسئول وجود دارد که با درایت و هماهنگی و جهت دادن درست این افراد می‌شود کارهای ماندگار و عمیق انجام داد یکی از مشکلات ما این است که هنوز اطلاعات جامعی از افراد درگیر با فقر نداریم نظام جامعی که بتواند اطلاعات دقیق و شناسنامه‌دار و با نظارت مؤسسات و دولت صورت گیرد. دوما اقدامات ما باید در سطح خرد و کلان باشد و ریشه فقر را مورد هدف قرار دهیم نه اینکه حرکت‌های نمایشی گذرا و رسانه‌ای صورت گیرد. یادمان باشد این حرکات بیشتر حال ما را خوب می‌کند تا حال مردمان درگیر با فقر را.

* مدیر موسسه مردم‌نهاد آوای امید

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz