رویا محمدعلی‌پور

رویا محمدعلی‌پور
توسعه شهری با جام حذفی اتفاق می‌افتد؟

رشت رویایی – سال‌ها پیش مرحوم ناصر حجازی بعد از مدت‌ها دوری از نیمکت استقلال، جای قلعه نوعی را گرفت و سکاندار آبی‌های پایتخت شد. هفت هشت هفته‌‌ای از شروع لیگ نگذشته بود که شایعه‌هایی درباره برکناری قریب‌الوقوع دروازه‌بان افسانه‌ای استقلال پخش شده بود. در یکی از دوشنبه شب‌ها در برنامه نود، ناصر خان در پاسخ به این سوال که شایعه شده اگر از سه بازی آینده حداقل شش امتیاز نگیرد برکنار خواهد شد گفت که به مربی قبلی فرصت دادند تا برنامه سه ساله‌اش را اجرایی کند حالا نوبت ما که رسید برایمان دائماً جام حذفی می‌گذارند!

در جلسه آخر شورای شهر رشت، یکی از اعضا در نطقی اولتیماتوم‌گونه خطاب به شهردار گفت منتظریم تا پیاده‌راه ۲۴ اسفند افتتاح شود چون چند بار خلف وعده شده. البته اظهارنظر – هرچند غیرمنطقی- حق این عضو شورا و هر عضو شورای یا هرجای دیگر است، اما مطمئناً او تنها عضو شورای شهر نیست که می‌داند افتتاح پروژه به تاخیر افتاده؛ علوی هم می‌داند، رسولی هم می‌داند، شیرزاد هم می‌داند، پیشگر می‌داند، رفیعی نوده می‌داند، حاجی‌پور و بقیه، حتا آن عضو شورا که سودای شهردار شدن داشت و یا حتا باقری خطیبانی که در هر صورت مخالف شهردار است هم می‌دانند. آن عضو قاعدتاً محترم که گفته بود ثابت قدم می‌خواهد پیاده‌راه‌ها را بسازد تا سر سنگ قبرش نوشته شود، حتا او هم می‌داند. اما این روزها خبری از اولتیماتوم‌هایی مشابه این عضو شورا نیست. چون آن‌ها می‌دانند که از یک‌سو مشکل عدم افتتاح پیاده‌راه فرهنگی، مالی است و که خوشبختانه حل شده و به زودی این اتفاق مبارک رخ می‌دهد. از سوی دیگر هیچکس انتظار ندارد که پروژه‌ای با گستردگی پیاده‌راه سه ماهه ساخته شود و اگر این سه ماه چهار ماه هم طول بکشد، اتفاقی مثبت است. اگر شهردار رشت برای پروژه‌هایش Deadline تعریف می‌کند به این دلیل است که خود و مجموعه شهرداری و پیمانکاران را از حالت انفعال خارج کند تا سرعت‌بخشی لازم صورت بگیرد. اگر شهردار برای خود و تیمش این محدوده زمانی را تعیین نمی‌کرد معلوم نبود که بعد از یک سال هم کار به سرانجام می‌رسید یا نه.

توسعه یک پروسه است، صرفاً یک اتفاق نیست. محدود کردن توسعه به یک یا دو پروژه یا یک دوره زمانی بسیار کوتاه نادیده گرفتن اصول توسعه است. توسعه اگر مبتنی بر عقلانیت باشد، زمان‌بر خواهد بود. می‌توان از راه‌های میانبر استفاده کرد، اما راه میانبر هم قاعده و اصولی دارد و از یک حدی پیش نمی‌توان رفت. با وجود برگزاری نشست‌های متعدد و همایش‌ها و پنل‌های مختلف درباره توسعه، به نظر می‌رسد درک مبانی توسعه از سوی بسیاری از مسوولین ما ناقص است. اگر ما شهروندان به دلیل بی‌تابی برای پیشرفت، در پروسه ایجاد توسعه بی‌حوصله هستیم، مسوولان و بخصوص منتخبان مردم باید عقلانیت را سرلوحه کار خود قرار دهند. سال نو در راه است. حداقل کاری که فعلاً از دست ما برمی‌آید این است که آرزو کنیم در سال جدید این صبر و عقلانیت در قبال پروسه توسعه نصیب همه ما شهروندان رشت شود.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz