گفت و گو با دکتر سید محمدعلی ثابت‌قدم، شهردار رشت درباره پیاده‌راه فرهنگی و پروژه‌های شهری:
با هوا و حرف نمی‌توان برای مناطق محروم امکانات ایجاد کرد

رشت رویایی، مجتبا پورمحسن- افتتاح پیاده‌راه فرهنگی میدان شهرداری رشت شاید یکی از مهم‌ترین اتفاقاتی بود که که در یکی دو دهه اخیر مردم رشت شاهدش بودند. برای ما رشتی‌ها که عادت به تغییر چهره شهر در یک بازه زمانی کوتاه‌مدت نداریم، ساخت پیاده‌راه یک ترک عادت دل‌چسب بود. حالا اکثریت قریب به اتفاق شهروندان، موافق یا مخالف همگی پذیرفته‌اند که قطار توسعه شهر رشت با سرعتی بالا به حرکت درآمده است. حضور قابل توجه مردم در مراسم افتتاحیه پیاده راه فرهنگی رشت در ۱۱ فروردین، نشان داد که اگر مسوولین یک قدم بردارند، مردم چند گام جلوتر خواهند آمد. دکتر سید محمدعلی ثابت‌قدم، شهردار رشت که در شش ماه گذشته سختی‌های زیادی را برای اجرای این پروژه متحمل شد شاید بیش از بقیه طعم شیرین این واقعیت را چشید. با او درباره این پروژه بزرگ و حواشی پیرامونش گفت و گو کردم.

نشست شهردار رشت با شهردار شوابیش هال آلمان - محمدعلی ثابت‌قدم

آقای ثابت قدم، پیاده راه تمام شد و کم کم نظرات مختلف از راه می‌رسند. یک اشکالی که در مورد پیاده راه مطرح می‌کنند کیفیت بد مصالح است که می‌گویند بعضی از آنها شکسته یا وا رفته است که بخشی امکان دارد طبیعی باشد شما که کار را تحویل گرفته‌اید، نظرتان چیست؟
ما کار را هنوز تحویل موقت نگرفته‌ایم که قطعی بگیریم. در حین بهره‌برداری به خاطر موضوعات مختلف که درشان موضوع نیست که مطرح کنم و مربوط به نهادهای دیگر بوده، در جاهایی مسیر پیاده و سواره با هم ارتباط داشته و در جایی که قرار نبود ماشین ورود کند، وسایل ترددی مختلفی حاضر بودند. ما در تحویل موقت این موضوع را حل خواهیم کرد. در مورد کیفیت مصالح آزمایشات نشان‌دهنده مرغوبیت آنهاست و بهتر از ما حرفی نزنیم.

یعنی خوب است؟
قطعاً آزمایشات پاسخ داده که ما باید آن کار را تحویل موقت یا قطعی بگیریم. این موضوعات چشمی نیست، ما باید یاد بگیریم قضاوت‌هایمان را از حالت بصری به یک نگاه نظارتی مستند بر آمار و ارقام قابل سنجش تبدیل کنیم. در این مورد که موضوعاتی می‌تواند به کار اضافه شود باید بگویم علاوه بر این‌که پروژه باید به اتمام برسد، برای بعد از آن هم ما خود در دو حوزه نظر داشتیم، یکی در حوزه سخت‌افزاری که شامل فضای سبز و چینش آن و انجام فعالیت‌های فرهنگی منطبق با بافت است که هدف اصلی محدوده بازآفرینی بوده است. همچنین در جریان انتخاب برند شهر رشت و شهر خلاق و برنامه‌ریزی در زمینه استراتژی مدیریت شهری هستید که در تلاش هستیم نهایی شوند و انشاءالله پرونده مدیریت شهری را در این حوزه به سمتی ببریم که پروژه‌های بعدی سخت‌افزاری شکل بگیرند که آن پروژه‌های سخت‌افزاری هم نقش هویتی محلی، ملی و شهری را برای مردم در سطوح مختلف و اتصالی که این بافت با هم خواهند داشت ایفا کنند. مجدداً تکرار می‌کنم سخت افزار یک ظرف است که تنها با مظروف درست خودش تعریف می‌شود. امیدواریم بتوانیم ما باید از توان مردمی استفاده کنیم تا این موضوع بتواند انسان‌محور رفتار کند؛ هم انسان‌محور برای مردم این شهر و مردم محله‌های متصل به این بافت و کل محدوده کلان‌شهر، گردشگرادن داخلی و خارجی باشد که هدف اصلی توسعه این شهر به لحاظ اقتصادی و ایجاد یک اشتغال خوب و پایدار برای شهر وندان است.‌

اگر تا به حال در این فضا دست خود را به نشانه گدایی دراز می‌کردند، الان یک عده‌ای ساز در دست‌شان گرفته‌اند و می‌زنند. فکر کنم اولین نمونه از کار کرد فرهنگی پیاده‌راه باشد.
اتفاقاً دیشب با آقای همایون شجریان که در رشت کنسرت داشتند جلسه‌ای کوتاه داشتیم هم به لحاظ فرهنگی آمادگی موضوع برگزاری این مراسم فرهنگی مبتنی با فعالیت خود در این حوزه داشتند که جزو برنامه‌های ماست و ایشان هم اذعان داشتند که در حین اجرای پروژه یک واقعه ملی و فراملی شده است که ما خودمان دنبال می‌کنیم که در رشت چه خبر شده است. برای من هم جالب بود که ایشان و حتی آقای داریوش ارجمند نسبت به این موضوع چقدر حساس هستند؛ کسانی دیگر هم بودند. این نشان می‌دهد افرادی که اهل فرهنگ و هنر باشند از ایجاد یک سخت‌افزار مناسب برای اجرای امورات فرهنگی و هنری و استفاده در برند و سطح ملی استفاده می‌کنند.

جلساتی با آقای رامبد جوان داشتم که برنامه‌هایی با همکاری ایشان در اوقات فراغت در شهر داشته باشیم. افراد دیگر هم به فراخور موضوعات مختلف از جمله آیین‌ها و جشنواره‌ها و سوگواره‌ها به تحقق این موضوع کمک می‌کنند. این اتفاق در هفته سلامت شروع می‌شود و شاید شاخص‌ترین مراسمی که در بستر این محیط شکل می‌گیرد،‌ کنگره هشت هزار شهید باشد که نشان می‌دهد این محدوده چقدر قابلیت سرمایه اجتماعی در حوزه‌های مختلف دارد و این سرمایه اجتماعی می‌تواند در برندسازی یک شهر در سطح ملی و فرا ملی مؤثر باشد.

یک نگرانی کوچکی که وجود دارد این است که مبادا فضای این محدوده حاکمیتی و دولتی شود. در این باره چه فکری شده است؟
من در اولین روز تعطیلی بعد از روز افتتاحیه در این محدوده به ویژه در معابر منتهی به این بافت رفتم که ببینم نظر عمومی چیست؛ با استقبال خوب مردم مواجه شدم، مردم رضایت داشتند. در آینده هم یک آمار از رضایتمندی مردم و هم‌چنین ارائه سرویس بهتر و مورد نیاز در این محدوده انجام خواهد شد. در یکی دو هفته آینده هم سرویس وای فا در این محدوده راه‌اندازی خواهد شد. آمار ترددی ما نشان می‌دهد ظرفیت ورودی به این محدوده خیلی بیشتر از زمانی بود که تردد ماشین صورت می‌گرفت.‌ ظرفیت وقتی تبدیل به یک نگاه تفریحی، گردشگری شهری، فراشهری و ملی و در سطوح بالاتر بین‌المللی می‌شود باید آن زمینه نرم‌افزاری را فراهم کنیم و روی برندسازی کار کنیم و سخت‌افزار را توسعه دهیم و محل اسکان را درون شهر یا مکان‌های چسبیده به شهر ماندگاری ایجاد کنیم.

ماندگاری، شغل ایجاد می‌کند. در تأیید فرمایشات شما در رابطه با فردی که جای گدایی امروز ساز می‌زند نشان می‌دهد که باید قبول بپذیریم که اشتغال، دولتی نخواهد بود. مردم خود جایگاه خود را پیدا می‌کنند و اشتغال‌زایی می‌کنند. از کسبه محترم هم عذرخواهی و تشکر می‌کنم بابت زمان‌هایی که اذیت شده‌اند و خوشحالم که در حال حاضر منفعت مستقیمی برایشان ایجاد شده است و خود شروع به تعمیرات درون سیستمی خود کرده‌اند. البته ما باید در بحث نما و سیما نظارت داشته باشیم تا منظر شهری خراب نشود و مطابق با اسلوب باشد. ما در قسمت مرمت ساختمان‌ها ورود کردیم و هم آن بخش از ساختمان‌ها که مالکیت آن متعلق به شهرداری و هم ساختمان‌هایی که مالکیت‌شان متعلق به دیگری است در برنامه مرمت قرار دارند تا فضای فرهنگی را به نوعی در اختیار بگذاریم که برندسازی شهری مجدداً در این فضا اتفاق بیفتد. هم‌چنین در تابستان در سبزه میدان که بخشی از این طرح است اتصال انجام خواهدشد. کلنگ دو محدوده عینک و ساغریسازان و خواهر امام را به زودی خواهیم زد تا بتوانیم پیاده راه در این مسیر برویم و دو طرف مسیر که یک بخش در دل بازار بوده و مسیر ترددی است را به این مسیرها وصل کنیم و آن را به سمت شرق ادامه بدهیم و از آنجا به محدوده غربی که منتهی‌الیه این مسیر است باشد ادامه دهیم و رودخانه را به آن وصل کنیم تا این بافت طبیعی به بافت میراثی متصل شود .

بودجه مربوط رودخانه و ساماندهی سراوان مشخص شد؟
بله، یک بودجه هفت میلیاردی و سه میلیاردی را تخصیص کاغذی داده‌اند و منتظریم ببینیم چه موقع عملیاتی می‌شود. ۷ میلیارد تومان برای سروان و ۳ میلیارد تومان برای کارخانه کود عالی ما بوده که هر دو تأثیر مستقیم و غیرمستقیم بر جلوگیری از ورود آلاینده‌ها و شیرابه سراوان به رودخانه‌ها می‌گذارد و با صرف بخشی از هزینه‌ها برای ساختن تصفیه‌خانه و جلوگیری از ورود فاضلاب به رودخانه‌ها، در آینده مشکل کمتری خواهیم داشت.

آن پنجاه میلیارد چه شد؟
همین ده میلیارد بوده که توضیح دادم و بقیه به دیگر سازمان‌ها اختصاص داده شده است.

آیا خروجی این ده میلیارد تأثیر خواهد داشت؟
باید با منابع ما ترکیب شود و در عین حال بقیه دستگاه‌ها هم کار خود را به درستی انجام دهند. بله، می‌تواند داشته باشد.

آیا ستادی وجود دارد که این نهادها را هماهنگ کند یا نظارت داشته باشد؟
استانداری هماهنگی‌های لازم را انجام می‌دهد.

در مورد نخل‌های میدان اصلی نکته جالب این است که بعضی‌ها می‌گویند چه نخل‌های قشنگی کاشته‌اید! گویا بعضی‌ها نخل‌هایی را که حدود ۵۰ سال است اینجا بوده ندیده‌اند. عده‌ای هم معتقدند که نخل‌ها با فرهنگ ما هم‌خوانی ندارد. اگر درخت‌های دیگری جایگزین این نخل‌ها می‌شد بهتر نبود؟
ما سعی کردیم فضای سبز حداقلی را حفظ کنیم. اگر این حداکثر شد سعی می‌کنیم با ان‌جی‌اوها و متخصصین تعامل داشته باشیم و تابع نظر ایشان خواهیم بود.‌

شما مساله ساخت پیاده‌راه هفت و سیصد کیلومتری را مطرح کردید که این کار بزرگی است که انجام خواهد شد. با توجه به اینکه دوره مدیریت شهری در رشت کوتاه است آیا برای طراحی نیاز به این ندارد که یک اجماع حداکثری مخصوصاً در مجموعه شورا اتفاق بیفتد؟
من فکر می‌کنم نگاه جمعی وجود دارد. اکثریت افراد عملاً پذیرفتند، حتا آنهایی که چشم بسته‌تر موضوع را قبول می‌کردند به هر حال تابعیت تقلید گونه داشتند، در حال حاضر این‌طور نیستند. بالای ۷۰ یا ۸۰ درصد مردم راضی هستند و آن‌هایی که راضی نیستند نیز نمایندگان بخشی از مردم هستند. اگر آماری نگاه کنیم اکثراً موافق هستند. من اینجا از دولت و نمایندگان محترم دولت در استان تشکر می‌کنم و همچنین جناب آقای آخوندی و همکاران ایشان که پروژه‌ها بهانه‌ای شد که ما ارتباط خوبی با ایشان داشته باشیم و رشت بنچ‌مارکی شده هم در مجامع دانشگاهی ما که در تهران و چند دانشگاه دیگر دعوت شدیم و هم در مجامع فرهنگی برای برندسازی وهم در مجامع دولتی.

یعنی وزارتخانه هم از این طرح حمایت می‌کند؟
جمعی که در روز دوازده فروردین در رشت حضور داشتند حاوی این موضوع بود که حمایت به لحاظ ذهنی و عملی وجود دارد. ما شرایط دولت را نیز درک می‌کنیم. ما هم تابع بخشی از آن شرایط حاکمیتی هستیم. به هر حال دولت مخارج دیگری دارد که نظام تقسیم کار سهم دولت را تعیین کرده که دولت به لحاظ فکری نیز پایبند است و باید در خروج از مشکلاتی که برای دولت پیش آمده باید همراهی کرد. ما هم باید طوری رفتار کنیم که بودجه تخصیص داده شود و طرح‌ها در زمان تعیین شده اجرایی شود.

بعضی‌ها می‌گویند ترافیک خیابان‌های منتهی به پیاده‌راه به مسیرهای مطهری و اطراف خیابان‌های منتهی به پیاده‌راه منتقل و یک مقدار سنگین شده است. راهکاری وجود دارد؟
آمار این را نشان نمی‌دهد. رفت و آمد در خیابان مطهری بالا بود و ما جایگزین‌های ویژه را در خیابان‌های شرق و غرب منتهی به پیاده راه تعیین کردیم. بحث خطوط ویژه را داریم که به دلیل تعطیلات در اجرای آن وقفه افتاد و به زودی مشکلات ما با همکاری پلیس راه حل خواهد شد و خطوط ویژه بازگشایی خواهد شد.‌

چه موقع انشاالله؟
ما آماده هستیم، اتوبوس‌ها آماده هستند. در تعطیلات به دلیل اینکه بهتر دیده شد که تغییر در رژیم رفتاری مردم به وجود نیاید با هماهنگی پلیس راهور به تعویق افتاد. به هر حال ما این آمادگی را داریم. هدف من این است که پروژه تراموا و قطار شهری را استارت بزنیم و در ظرف زمانی تعیین شده به نتیجه برسانیم. من در این زمینه به شدت مصر هستم. اصرار من هم بی‌دلیل نیست، هم به لحاظ گذراندن سیر استصوابی در داخل استان و هم در سند بازآفرینی و هم این‌کهتراموا به عنوان وسیله حمل و نقل انبوه‌بر بدون آلایندگی کاملاً با نگاه پیاده‌مدار و توسعه انسان‌محور همخوانی دارد.

مردم هنوز باور ندارند که تراموا به این سرعت راه‌اندازی شود.
پیاده راه را هم باور نداشتند.

کی به نتیجه می‌رسد؟ تا سال ۹۸؟
تمام هدف ما این است تا سال ۹۸ یا حتی بعضی فازهایش زودتر هم به بهره‌برداری برسد.‌

مطالعات آن ۶ ماه طول خواهید کشید که به زودی شروع خواهد شد. هجده ماه بعد از آن فاز اول طرح شروع خواهد شد.

مخاطبی از من خواست که از شما بپرسم که درباره کمربندی چهارده کیلومتری که قرار بود دوازده ماهه انجام شود، یکی از مدیران در مصاحبه گفته دو یا سه ساله انجام می‌شود. کدام درست است؟
اگر بودجه شهرداری به زودی مصوب شود، ما فکر می‌کنیم دوازده ماهه تمام شود.

بودجه با توجه به اینکه در آخر فروردین و نزدیک اردیبهشت هستیم، هنوز تصویب نشده است؟
به ما هنوز ابلاغ نشده است.‌

عده‌ای می‌گویند پیاده‌راه فرهنگی خیلی فرهنگی نیست و در واقع غیرفرهنگی و غربی است. اگر این‌طور بود آیا وزارتخانه از موضوع به این مهمی به راحتی می‌گذشت؟
مبنای تشخیص فرهنگ متخصصین هستند باید نظر بدهند. ولی یک بخشی از سند بازآفرینی شهر رشت همین پروژه است و اصلی‌ترین هم هست چون شاید حجم و اندازه روانی آن ۷۰ یا ۸۰ درصد سند بازآفرینی باشد.

پروژه‌های سند بازآفرینی از این بزرگ‌تر نخواهند بود. نگاه در دنیا وقتی بازخوانی هویتی باشد، وقتی آدم‌ها تعبیر به غیرفرهنگی کنند من فکر می‌کنم شاید تعبیر می‌کنند بدبخت و بدبخت به نظر رسیدن همیشه فرهنگی است، و تمیز به نظر رسیدن همیشه غیرفرهنگی است! من چون احساس می‌کنم مردم دوست ندارند بدبخت باشند، آن را فرهنگی می‌بینم

عده‌ای انتقاد شهرداری در این دوره از مدیریت بیشتر به قشر متوسط به بالا توجه می‌کند. شاید به خاطر این است که شما پیگیر پروژه عینک هستید تا نشان دهید این ذهنیت درست نیست.
بد نبود دوستان می‌آمدند پارکی را که ما دیروز افتتاح کردیم می‌دیدند؛ اینکه پارکی کنار جماران افتتاح شود بهتر است که مردم آن فقیرتر هستند یا مثلاً گلسار؟ ما در گلسار پارک افتتاح نکردیم، در شهرک قدس افتتاح کردیم. ما می‌خواهیم عینک را درست کنیم، حاشیه زرجوب را بسازیم.

یک نکته دیگری شما روی آن خیلی تاکید می‌کنید و شاید برای این شهر نو به نظر برسد رونق اقتصادی از منظر فرهنگ است که به نوعی نگاه جدید به مدیریت شهری است. در این باره توضیح دهید؟
دنیا امروزه فرهنگ را زینت‌المجالس و به عبارتی کالای تزیینی نمی‌بیند. خودتان می‌دانید فرهنگ در دنیا مابه‌ازای ریالی دارد بحث مصادیقی که کالای فرهنگی اشاره می‌کنند منظور به دفتر یا کتاب نیست؛ بلکه بیانگر یک محصول ملموس و محسوس است تفکرات برگرفته از بازخوانی هویتی، طبیعی و میراثی آن جامعه است هر موقع ما بتوانیم این بازخوانی هویتی را تبدیل به خروجی اقتصادی کنیم بیشتر می‌توانیم سمت آن محلاتی که انتقاد می‌شود کمتر به آن توجه شده، برسیم. با حرف نمی‌توان سراغ آن محلات رفت. آن حرف‌ها، رفتارهای پوپولیستی است و قطعاً حرف‌ها بدون عمل راه به جایی نخواهد برد. اگر قرار است عموم مردم واقع‌بینانه به طبقه متوسط رو به پایین دهک‌های پایین جامعه محصولی را ارائه دهیم باید رویکرد داشته باشیم که ارزش پول و سرمایه‌دار را اولاً بفهمیم و ثانیاً نپرانیم و ثالثاً در ازای پراندن از سرمایه‌دار حمایت هم بکنیم و رابعاً به کار هم بگیریم و از به کار گرفتن هم خروجی بگیریم. اگر قرار است رفتار من ثابت قدم به گونه‌ای باشد که ناامنی برای سرمایه‌دار ایجاد بکنم ضد همان حرف‌هایی که می‌زنم عمل می‌کنم؛ یعنی ضد رسیدگی به همان مناطق محروم. با هوا برایشان امکانات ایجاد نمی‌شود، باید با پول و سرمایه دار تأمین شود. سرمایه‌دار بالای سرما جا دارد با نگاه پوپولیستی نمی‌توان سرمایه‌دار جذب کرد، بعد حرف از دفاع از فقرا زد.

اگر قرار است رفتار من ثابت‌قدم به گونه‌ای باشد که ناامنی برای سرمایه‌دار ایجاد بکنم ضد همان حرف‌هایی که می‌زنم عمل می‌کنم؛ یعنی ضد رسیدگی به همان مناطق محروم. با هوا برایشان امکانات ایجاد نمی‌شود، باید با پول و سرمایه‌دار تأمین شود. سرمایه‌دار بالای سرما جا دارد با نگاه پوپولیستی نمی‌توان سرمایه‌دار جذب کرد، بعد حرف از دفاع از فقرا زد.

جالب است از نگاه دیگر، توسعه فرهنگی را یک کالای لوکس می‌دانند.
عرض کردم فرهنگ، زینت‌المجالس نیست. اولاً اگر کسی توسعه شهری را بداند می‌فهمد که توسعه شهری یزد با اصفهان، زاهدان، تبریز و رشت فرق می‌کند. همان‌ها هم با هم فرق می‌کند. آنچه ما داریم این است و در این تفاوت‌ها نمی‌توانیم اظهارنظرهای خاصی داشته باشیم. رشت شهری نیست که ساعت ۷ مردم بروند خانه و بخوابند. آنچه می‌ماند و شهر را زنده نگه می‌دارد خاستگاه فرهنگی آنهاست. چون قوانین کشو برای خاستگاه‌های دیگر موجود تقریباً یکی است. چیست که باعث می‌شود رشت و حتی با استان‌های شمالی همجوار ما متفاوت باشد؟ آن موضوع به خصلت‌های متفاوت فرهنگی رشت برمی‌گردد. در مورد آنهایی که در رشت به دنیا می‌آیند بزرگ می‌شوند و آموزش می‌بینند این خصلت باید دخالت داده شود. همان‌طور که ما هشت صبح به راحتی از خواب بیدار نمی‌شویم. بنابراین آن خصلت هم خصلتی است که برایش الزام نکرده که حتماً صبح زود بیدار شود. چون در غیر این صورت تا دو شب نمی‌تواند بیدار بماند

این خصلت در ژن جامعه است. نمی‌شود رفتارمان ضد تفکرات ژنتیکی مردم باشد. در جامعه‌شناسی شهری رفتار با عموم مردم مهم است و ما باید خودمان را عموم مردم بدانیم، اگر بخواهیم بگوییم نماینده مردم هستیم.

در رابطه با فرهنگی بودن پیاده راه مسئله مورد بحث این است که ماشین از کدام سمت باید برود. اکثر مردم نمی‌گویند به خاطر پیاده راه از ماشین استفاده نکنیم.
من این را طبق آماری که دارم عملاً و عموماً در رفتار مردم نمی‌بینم و حتی دیدم که مردم در کوچه‌های کم عرض منتهی به این پیاده راه‌ها هم از ماشین استفاده نمی‌کنند. ما باید قبول کنیم که عقلانیت زیادی در مردم وجود دارد. مردم منافع خود را شناخته و آن را در راستای توسعه تفکر شهری امروز شهرداری می‌بینند. اقدام و عمل مردم نشان دهنده این است و ما باید این را قبول کنیم. ما کاری نمی‌کنیم که اقدام و عمل ما برخلاف تفکرات مردم باشد.

در رابطه با این دوگانگی که برخی می‌گویند گذشته از بین رفته و برخی می‌گویند گذشته را باید حفظ کرد چه نظری دارید؟
مشخصاً بازآفرینی تولید هویت گذشته در بستر سخت‌افزاری مدرن است به طوری که کارکرد داشته باشد. قرار نیست الزاماً به دلیل بازآفرینی قلوه‌سنگ ۲۰۰ سال پیش را کف خیابان پهن کنیم. ما قرار است کار مدرن را در هویت قدیم تزریق کنیم.

بله، عده قلیلی می‌گویند چرا به جای سنگ‌فرش از کف‌پوش استفاده شده است؟
در یک جایی مشخص است که در آن زمان عیناً چه مصالحی به کار رفته و در این مورد الزامی است. اما در یک جایی این گونه نیست. به دلیل اینکه در سطح تاریخی مشخص نیست. در این مورد ما سعی در انجام رویکردها داریم بی‌دلیل دنبال گران کردن کارمان نمی‌رویم. کار ما بازآفرینی هویت است پس آن هویت اگر مصداق عینی تاریخی نداشته باشد دلیلی ندارد که هزینه‌های مرمت کالبدی یا حوزه‌ی طراحی شهری‌مان بی دلیل بالا ببریم. هزینه‌ها را منطقی در نظر بگیریم که بتوانیم هدف اصلی‌مان را دنبال کنیم.

دو نکته که مخالفان شما تاکید می‌کنند یکی تغییرات مدیریتی است…
من یک ماه است تغییری انجام نداده‌ام! (خنده)

این در شهر خود یک تغییر عادتی است که شما یک ماه تغییر نداده‌اید! (خنده)
یک ماه نیست، ولی حدود ۲۵ روز است تغییری نداده‌ام.

پس دیگر تغییراتی در راه نخواهد بود؟
من بیکار نیستم که تغییر بدهم. (خنده) تغییر من بر اساس نیازی است که شهرداری دارد. فکر کنم ما حدود ۹۰ تا ۹۸ درصد کارمان را انجام داده‌ایم.

مورد دوم هم در مورد پیمانکاری که گفته شد که شب عید پولش پرداخت نشد و او هم به کارگران حقوق نداده است؟
به تمامی پیمانکاران طبق مفاد قرارداد مبالغ پرداخت شده است و به کسی بدهکار نیستیم. اگر هست، بحث اختلاف حسابی بوده که با پیمانکار وجود داشته که فقط در یک حوزه وجود داشته که به لحاظ صورت وضعیتی موجود است.

این‌که می گویند تنها یک ماه از ماه زمستان پرداخت شده، درست نیست؟
در خصوص آن موضوع خاص اختلاف‌نظر داریم. ولی در ارتباط با شرکت‌های رفت و روب و فضای سبز اصلاً این‌طور نیست. ما پرداخت‌ها را انجام داده‌ایم.

آن اختلاف حساب در ازای دو ماه حقوق کارگرانش بوده است؟
بخشی بله، ولی همه خیر.

این‌که پیمانکار مورد نظر منسوب به یکی از اعضای شوراست، درست است؟
من دنبال این حاشیه‌ها نیستم. هرچه که قانون تأیید کرده است.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz