محمد غلامی‌پور

یادداشتی بر مخالفت چند عضو شورا در خصوص خرید سپیدرود یا داماش توسط شهرداری
بازی غیردوستانه تیم جریان ضدتوسعه با تیم‌های محبوب مردم رشت

فوتبال

رشت رویایی، محمد غلامی‌پور- یکی از دوستان در جایی نوشته بود: «روزی امتحان جامعه‌شناسی ملل داشتیم. قرار بود استاد ده سوال از تاریخ کشورها بدهد اما روی برگه امتحان فقط یک سوال به چشم می‌خورد: «مادر یعقوب لیث صفار از چه نظر در تاریخ معروف است؟». هرچقدر از دوستان پرسیدیم کسی نمی‌دانست. هرکس برگه پاسخ را تا می‌توانست پر کرد و از صفات والای این مادر نوشت، از شجاعت و جنگجویی‌اش، از ایمان و عبادت و… اما وقتی نتیجه امتحان آمد در کمال تعجب دیدیم نمره تمام بچه‌های کلاس صفر شده است. به استاد اعتراض کردیم. او در پاسخ گفت: وقتی پاسخ صحیح را ننوشتید به چه چیز اعتراض می‌کنید؟ پرسیدیم مگر جواب این سوال چه بود؟ استاد گفت: در هیچ منبع تاریخی از مادر یعقوب لیث نامی برده نشده است. بنابراین پاسخ صحیح «نمی‌دانم» بود. تمام شما چند صفحه جواب داده بودید، در حالیکه هیچ‌کس شهامت نداشت بنویسید «نمی‌دانم». جماعتی که همه‌چیز می‌دانند، ناآگاه هستند. بروید کلمه «نمی‌دانم» را یاد بگیرد».

چند وقت پیش زمانی که رقابت‌های لیگ یک و لیگ دو فوتبال کشور به اوج حساسیت رسیده بود و برخی از اعضای شورای شهر رشت، شهرداری را موظف به کمک‌های مالی به دو تیم رشتی کرده بودند و اظهار کرده بودند که اگر داماش سقوط کند، شهردار رشت مقصر است، یادداشتی نوشته بودم با این مضمون که آیا مشکل فوتبال رشت واقعاً با تزریق پول حل می‌شود؟ در یادداشت مذکور اشاره کرده بودم که پول شاید دلیل لازم برای موفقیت یک تیم فوتبال باشد اما شرط کافی نیست و بیش از آنکه ورزش یک استان نیاز به تزریق پول داشته باشد نیازمند یک نگاه ساختارمند و سیستماتیک است. برای این عقیده خود از تیم استیل آذین نیز شاهد مثالی آوردم که چطور با پول هنگفت و خرید بازیکنان میلیاردی سرنوشتی بهتر از انحلال نصیبش نشد. اعتقاد من این بود که وظیفه شهرداری کمک به تیم فوتبالی نیست که مالکیتش را ندارد و به جای صرف هزینه‌های گزاف در ورزش قهرمانی بهتر است در محلات سرمایه‌گذاری کند و با ساخت زمین‌های ورزشی در محلات و ایجاد مدارس ورزشی در سنین پایه، ورزش رشت را ساختارمند کند و به واسطه تربیت نسل‌های جوان درون محلات سرمایه‌ای انسانی به تیم‌های رشت تزریق کند.

امروز اما شهامت «نمی‌دانم» را به خود می‌دهم و اعتراف می‌کنم که عقیده‌ام درست نبود. وقتی به عملکرد شهرداری رشت نگاهی اجمالی بیندازیم و سیاست‌های توسعه‌مدارانه‌ای را که از چندی قبل آغاز شده و در پروژه‌هایی مثل بازآفرینی نمود عینی پیدا کرده در نظر بگیریم به این نتیجه خواهیم رسید داشتن یک تیم فوتبال قدرتمند در شهر رشت می‌تواند همسو با رویکردهای توسعه انسان محور هم به عنوان یک ابزار هم به عنوان یک هدف در راستای توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی باشد. در یک سو بحث مطالبه عمومی مردم رشت درباره تیم‌های داماش و سپیدرود است که می‌تواند منجر به ایجاد شادی، نشاط و غرور در سطح جامعه شود. در سوی دیگر بحث منافع عمومی و توانمندسازی انسانی و تأثیرات اجتماعی و اقتصادی حضور رشت در رقابت‌های معتبر ورزشی در سطح کشور است. صعود تیم سپیدرود به لیگ دسته یک کشور و به راه افتادن کارناوال شادی نشان‌دهنده تأثیرات قابل ملاحظه آن بر فضای روانی حاکم بر شهر بود. همان‌طور که وضعیت نامشخص این روزهای سپیدرود و تجمع اعتراضی هواداران این تیم در چند روز گذشته گویای دغدغه و خواسته‌های مردم رشت از مسئولین است.

اما نکته حائز اهمیت دیگر در این بحث، پروژه پیوستن رشت به شبکه شهرهای خلاق یونسکو است که از چندی پیش عملیاتی شد و هم اکنون بخش مهمی از استراتژی مدیریت شهری رشت را شامل می‌شود. نوسازی هویت رشت و برندسازی شهری برپایه توسعه انسانی و اقتصاد مقاومتی رویکرد مشخص و موثری است که می‌تواند این شهر را به جایگاه درخشانی که در گذشته داشته نزدیک کند. حمایت از تیم ریشه‌دار سپیدرود حمایت از هویت و بخشی از تاریخ رشت است که در سال‌های دور بازیکنان بزرگی به فوتبال کشور تحویل داده و همچنین هواداران پر تعدادی نیز دارد که مطمئناً حمایت از آن زمینه ساز ایجاد نشاط اجتماعی و کاهش معضلات اجتماعی می‌شود.

از طرف دیگر یکی از بحث‌هایی که در برندسازی مطرح است، تبلیغات و پررنگ کردن ویژگی‌های برجسته یک شهر است؛ ویژگی‌هایی که به جز بحث خوراک‌شناسی به وفور در شهر رشت یافت می‌شود و حضور یک تیم فوتبال در سطح اول فوتبال ایران و توجهات رسانه‌ای که با خود به همراه دارد می‌تواند پنجره‌ای باز رو به افق‌های روشن صنعت گردشگری رشت و اقتصاد بر پایه گردشگری باشد که به عقیده بسیاری تنها راه نجات رشت است.

اما متأسفانه جریان توسعه‌گریز در شورای شهر رشت یک بار دیگر مقابل منافع و مطالبه عمومی مردم قد علم کردند و درخواست خرید امتیاز یکی از دو تیم سپیدرود و داماش را از سوی شهرداری خلاف قانون اعلام کردند. حالا این جریان همه‌چیزدان به درجه‌ای از آگاهی رسیده است که فکر و نیت آدم‌ها را هم می‌خواند و مدعی پیش‌بینی آینده است. یکی از اعضای شورا که در طول فصل به دفعات خواستار کمک مالی شهرداری به داماش و سپیدرود شده بود و با بیان اینکه «اگر داماش سقوط کند شهردار رشت مسئول است» به نوعی شهرداری را در مقابل مردم قرار داده بود، هم اکنون معتقد است: «شهرداری طبق مصوبه وزارت کشور حق تیم‌داری مستقیم در فوتبال حرفه‌ای را ندارد و حرکت اخیر شهردار رشت صرفاً یک کار عوام‌فریبانه است. وی می‌خواهد از سپیدرود و داماش سوء استفاده کند و از این تیم‌ها برای سکوی پرتاب استفاده کند و به مقاصد سیاسی خود برسد».

یک عضو دیگر شورا که یک پای ثابت نطق‌هایش در صحن شورا این بود که «چرا کمک مالی به تیم سپیدرود پرداخت نشده است»، حالا در مطلبی که با عنوان «بیانیه یک عضو شورا شهر رشت خطاب به آقای سوپرمن» در یک پایگاه خبری منتشر کرده است، می‌گوید: «طبق بخشنامه‌ی وزارت کشور مبنی بر ممنوعیت تیم‌داری شهرداری‌ها درخواست برای خرید دو تیم سپیدرود و داماش غیرقانونی است. بر اهل دقت پوشیده نیست که هدف آقای ثابت‌قدم از طرح خرید تیم‌های فوتبال رشت شروع یک بازی سیاسی و حرکت عوام‌فریبانه جدید علیه منتخبین مردم در پارلمان شهری است».

سوال این است که چگونه شهرداری تبریز در لیگ قهرمانی فوتبال کشور و یا شهرداری بندرعباس در مسابقات لیگ یک فوتبال و شهرداری گرگان در لیگ برتر بسکتبال تیم‌داری می‌کنند درحالیکه حمایت شهرداری رشت از تیم‌های محبوب مردمی خود خلاف قانون است؟ برکسی پوشیده نیست شهر تبریز که طی سالیان گذشته به خوبی توانسته خود را در مسیر توسعه قرار دهد چگونه از ظرفیت و پتانسیل بالقوه فوتبال استفاده کرده و توانسته به میزانی از نشاط و همبستگی اجتماعی دست یابد که شاید با صرف هزینه‌های چند برابر امکان‌پذیر نبود. فوتبال در جامعه مدرن امروز دیگر صرفاً یک ورزش نیست و به عنوان یک پدیده اجتماعی محسوب می‌شود. شاید در دنیا رسم نباشد که شهرداری‌ها تیم فوتبال داشته باشند اما شهرهای بسیاری در امریکا، کانادا، انگلیس و غیره هستند که لیگ شهرداری دارند یا تورنمنت شهری برگزار می‌کنند و بدینوسیله در ارتقای سرمایه‌های اجتماعی خود گام برمی‌دارند. پس از اینکه در چند روز گذشته شاهد سنگ‌اندازی سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال در فرایند واگذاری امتیاز نفت به تیم ملوان بودیم حالا باید منتظر بنشینیم و ببینیم چه وقت اختلاف نظر و تناقض‌های رفتاری چند عضو شورا خیال مردم رشت را از بابت تیم‌های محبوبشان راحت خواهد کرد.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz