گفتگو با علیرضا حاجی‌پور، مدیرعامل سازمان پسماند شهرداری
اگر طرح مدیریت پسماند شهرداری اجرا شود، حرف‌های زیادی در دنیا خواهیم داشت

رشت رویایی- بحث پسماند معضلی است که تنها به استان گیلان محدود نمی‌شود و اکثر استان‌های کشور با این مسئله بحران‌زا دست و پنجه نرم می‌کنند. اما با توجه به اینکه گیلان استان سرسبزی است و شرایط اقلیمی، ویژگی‌های زمین و آب‌های سطحی با استان‌های دیگر تفاوت فاحشی دارد، بنابراین دفن سنتی زباله با درصد آسیب بیشتری به محیط زیست همراه است. همین مسئله مشکلات زیادی را برای مردم سراوان پیش آورده که روزانه میزبان ۷۰۰ تن زباله از رشت و شهرهای اطراف است. اخیراً پس از اعتراض دست‌جمعی مردم سراوان نسبت به وضع نابسامان دفن زباله در این منطقه، موضوع پسماند به یکی از بحث های داغ مدیریت شهری تبدیل شده‌است. شهرداری رشت از ماه‌ها قبل مطالعات دقیقی را روی موضوع سراوان آغاز کرد و طرح جامعی برای رفع معضل سراوان تهیه کرد. پس از درخواست استاندار و نماینده ولی‌فقیه در استان از شهرداری به منظور تسریع حل مشکلات سراوان، طرح دوفوریتی شهرداری به شورا ارسال شد که بنا به یک سری دلایل اجازه طرح در جلسه روز یکشنبه شورا را پیدا نکرد. به همین منظور سراغ علیرضا حاجی‌پور، مدیرعامل سازمان پسماند رشت رفتیم تا از چند و چون این طرح، اقدامات و برنامه‌های شهرداری برای رفع معضل پسماند باخبر شویم که در ادامه می‌خوانید.

علیرضا حاجی‌پور

خوشبختانه بعد از مدت‌ها، شاهد تحولاتی در حوزه پسماند هستیم که از مدتی قبل اتفاق افتاده و تاکنون ادامه دارد. به خصوص در مورد موضوع سراوان، مایه خوشحالی است که شهرداری نشان داد از قبل برنامه داشته و در این فرصت کوتاه توانسته چنین برنامه جامع و دقیقی را برای سراوان پیش‌بینی کند. پیش از اینکه وارد جزئیات طرح بشویم، در مورد این فرایند و اینکه چه مراحلی را طی کردید تا به این طرح برسید، توضیح دهید؟
همانطور که مستحضرید، یک سری مشکلات در برهه‌ای از زمان وجود داشت که بیشتر مشکلات بین اداره‌ای بود. مثلاً برای گرفتن مجوز شن، چند ماهی معطل شدیم. به هرحال این موارد در کار تا حدودی اختلال ایجاد می‌کند. اما خوشبختانه استاندار محترم، معاون محترم ایشان و رئیس دادستانی بخش سنگر و جناب شهردار به جد پیگیر این قضیه بودند تا این مشکلات حل شود. ما هم در صدا و سیما وعده‌ای به مردم دادیم که خوشبختانه توانستیم به وعده خود عمل کنیم و ساماندهی خوبی در سراوان داشته باشیم تا شرمنده مردم نشویم. الان اگر به سراوان تشریف ببرید اثری از زباله‌ها نخواهید دید و این موضوع برای بنده باعث مباهات است که توانستم به قول خود عمل کنم و شرمنده مردم عزیز نشوم.

در حال حاضر ساماندهی زباله چطور مدیریت می‌شود که این مشکلات تا حدودی حل شده است؟
زباله‌ها به روش قدیمی سنتی در این مکان دفن می‌شود. اما خوشبختانه ما یک سلول جدید را احداث کردیم که در همین چند ماه اخیر استارتش خورده و تقریباً به مرحله بهره‌برداری رسیده است و شنبه هم به امیدخدا افتتاح خواهد شد. سلول مهندسی بهداشتی جدید ما به این شکل است که کفش کاملاً رس-کوبی شده است و لایه‌های ژئوممبرین و ژئوتکستایل استفاده شده‌است. لایه ژئوممبرین یک لایه پلی-اتیلنی بسیار فشرده و مقاوم است که در برابر اشعه‌های مختلف مثل ماورای بنفش و همچنین شیرابه مقاومت زیادی دارد و قابلیت این را دارد که جلوی شیرابه‌ها را برای نفوذ به لایه‌های داخلی زمین می-گیرد. و بدین‌وسیله می‌توان از یک دفن اصولی و کاملاً بهداشتی برخوردار بود. حالا توسط لوله‌گذاری که وسط این سلول ایجاد شده و شیبی که وسط این سلول وجود دارد، شیرابه‌ها داخل لوله هدایت می-شود و از طریق لوله تا انتهای مسیر که محل احداث تصفیه‌خانه ما خواهد بود هدایت می‌شود که انشاءالله بعد از احداث تصفیه‌خانه شاهد هدایت شیرابه‌ها به داخل رودخانه نباشیم و این مشکل حل شود.

در حال حاضر شیرابه‌ها با روش دفن سنتی که در حال انجام است، به داخل رودخانه سرازیر می‌شود؟
ببینید بیش از سی سال است که در سراوان زباله دفن می‌شود. حالا خوشبختانه با حضور آقای دکتر ثابت‌قدم یک تحولی رخ داده که نیاز به گفتن نیست؛ چراکه این تغییرات در سطح شهر هم مشخص است. سراوان هم از این قاعده مستثنی نیست و به نوعی جزو محدوده ما محسوب می‌شود. خوشبختانه بعد از این همه سال توانستیم یک دفن کاملاً بهداشتی در آن نقطه داشته باشیم. البته باز هم در برنامه‌های آینده پکیج کاملی را داریم که از صفر تا صدِ نوع برخورد با زباله و مدیریت پسماند در آن پیش‌بینی شده است که در ادامه توضیح خواهم داد. با این پکیج می‌توانیم معضل زباله را در سطح شهر به طور کامل حل کنیم. یعنی به جرات می‌توانم ادعا کنم که اگر این پکیج را به صورت کامل اجرا کنیم مطمئناً در کل کشور حتی در سطح بین‌الملل حرف‌های زیادی برای گفتن خواهیم داشت.

در دفن سنتی زباله‌ها که در حال حاضر انجام می‌گیرد، استانداردهای زیست‌محیطی رعایت می-شود تا تاثیر مخرب به همراه نداشته باشد؟
فعلاً یک سلول در دست بهره‌برداری داریم که به امیدخدا شنبه افتتاح می‌شود. ظرفیت این سلول ۲۰۰ هزار متر مکعب است که حدود ۵ الی ۶ ماه زباله‌های شهر را می‌توانیم در این سلول دفن کنیم. به همین دلیل این طرح دو فوریتی را به شورا ارائه دادیم تا بتوانیم به سرعت برای اجرای این پکیج اقدام کنیم و به صورت کامل بتوانیم در بحث زباله و پسماند مدیریت کنیم تا هیچ مشکلی در این مورد برای شهروندان وجود نداشته باشد. این پکیج همه مسائل و جنبه‌ها را در نظر گرفته است و به شکل کاملاً اصولی و علمی مشکل پسماند را حل خواهد کرد.

ظاهراً ۷۰۰ تن زباله روزانه وارد سراوان می‌شود که ۴۰۰ تن مربوط به رشت و باقی مربوط به شهرهای اطراف است.
البته این آمار باید اصلاح شود. ممکن است این آمار کمی بالا و پایین شود اما به طور کلی آماری که فعلاً در دست ما است، همین مقدار است.

با توجه به اینکه این آمار برای رشت بسیار زیاد است، آیا سازمان پسماند برنامه‌ای برای کاهش مقدار ورودی زباله به سراوان دارد؟ باتوجه به اینکه درصد عمده‌ای از این زباله مربوط به شهرهای اطراف است ولی مسئولیت ساماندهی زباله صرفاً بر دوش شهرداری رشت است، آیا شهرهای اطراف در این‌باره مشارکتی با شهرداری رشت دارند یا هزینه‌ای برای این کار پرداخت می‌کنند؟
به هرحال این معضلی است که به نوعی در استان حاکم است. سیاست استان بر این منوال است که تعداد دفنگاه‌های زباله را به حداقل برساند. کما اینکه در این چند سال اخیر همین اتفاق افتاده است. اگر اشتباه نکنم حدود ۳۰ الی ۴۰ مرکز دفن زباله را بسته‌اند و دارند این مراکز را تقلیل می‌دهند تا همه-جای استان آلوده نشود. طبیعی است وقتی این کار انجام می‌شود فشار بر روی یک نقطه از استان متمرکزمی‌شود. و با توجه به اینکه سراوان یکی از مراکز اصلی دفن زباله در استان است به نوعی این مشکل قاعدتاً بیشتر می‌شود. اما با توجه به پکیجی که ارائه دادیم فکر می‌کنم تا حد ممکن بتوانیم این معضل را کاهش دهیم و حتی حل کنیم. شهرداری برای مدیریت پسماند یک برنامه مدون را در نظر گرفته است که از برنامه‌های آموزشی و فرهنگی شروع می‌شود تا به احداث تصفیه‌خانه در مرکز دفن سراوان ختم می شود. در ابتدا برنامه‌های آموزشی و فرهنگی را داریم که جامعه هدف را شناسایی شده و کاملاً برای فرهنگ‌سازی و آموزش شهروندان برنامه‌ریزی دقیق صورت‌گرفته است. هدف ما این است که مردم آموزش ببینند که در مرحله اول زباله های خشک و تر را از هم جدا کنند و تفکیک از مبداء صورت بگیرد. این امر باعث می‌شود که از مقدار زباله‌هایی که باید در سراوان دفن شود، کاهش پیدا کند. یکی دیگر از مزایای این کار این است که ما می‌توانیم با کم شدن حجم زباله‌ها، جمع‌آوری را به یک شب-درمیان یا دوشب‌درمیان تبدیل کنیم. هرچند این پروسه کمی زمان‌بر است و طول می‌کشد تا به این نقطه برسیم اما دورنما و هدف ما این است که به این مهم دست‌یابیم. به تبع وقتی این اتفاق بیافتد هزینه‌های ما کاهش پیدا می‌کند و ما می‌توانیم هزینه‌های پوچی که برای این کار هدر می‌رفت را در جای دیگر برای حل کردن مشکلات یا برای زیباسازی شهر هزینه کنیم. همین بحث آموزش و فرهنگ-سازی زیرشاخه‌های مختلفی دارد که توضیح دقیق آن در این مقال نمی‌گنجد و صرفاً به صورت تیتروار اشاره می‌کنم که با کلیت این پکیج آشنا شوید. برنامه‌های زیادی برای فرهنگ‌سازی داریم. برنامه‌هایی که در مدارس قرار است انجام شود. همانطور که پیش‌تر عرض کردم، جامعه هدف ما مدارس، پیش-دبستانی‌ها، اصناف، جامعه ورزشکاران، سازمان‌های مردم‌نهاد و غیره هستند. حتی خانوارها و کل شهروندان را در یک آیتم جداگانه در نظر گرفته‌ایم. حتی سیستم‌های تشویقی برایشان در نظر گرفته‌ایم و قرار شده اگر انشاءا… این طرح مصوب شود، یک سری اقدامات برای خانوارها انجام دهیم تا آنها ترغیب به مشارکت شوند. بعد از این مباحث آموزشی، ایستگاه‌های پردازش میانی را داریم. ایستگاه های پردازش میانی توسعه کارخانه کود آلی است. توسعه کارخانه کود آلی باعث می‌شود که در مرکز دفن که قرار است زباله دفن شود، باز هم یک مقادیری را کاهش دهیم؛ به این شکل که در کارخانه کود آلی علاوه بر اینکه جداسازی دستی روی زباله‌ها انجام می‌شود، زباله‌هایی که شامل مواد غذایی و مواد آلی هستند، تبدیل به کود می‌شوند و دور‌ریز و ریجکت این کارخانه به مرکز دفن زباله انتقال داده می شود. البته در این پکیج بحث نیروگاه زباله سوز را هم داریم ولی باتوجه به اینکه تامین مالی نیروگاه زباله سوز توسط دولت انجام می‌شود، ما خیلی روی آن تاکید نمی‌کنیم. ما کار خودمان را که قرار است توسط شهرداری انجام شود را دنبال می‌کنیم و حالا اگر در کنار آن بحث احداث نیروگاه زباله‌سوز هم جدی بود مسلماً شرایط خیلی بهتری خواهیم داشت. باتوجه به اینکه دولت پیگیر احداث نیروگاه زباله‌سوز است، تمام سعی و تلاش ما براین است که این پکیج را به صورت کامل داشته باشیم تا درکنار نیروگاه زباله‌سوز بتوانیم این پکیج را به شکل کامل اجرا کنیم. در کارخانه کود آلی هم زباله ها که جداسازی شد و مواد آلی‌اش که برای کود رفت، شیرابه‌هایش هم به تبع کم می‌شود و یک ریجکتی که حجم خیلی کمتری از زباله‌های تولیدی شهر دارد، به سمت مرکز دفن هدایت می‌شود. بنابراین در اینجا ما با احداث کارخانه کود آلی و توسعه آن بازهم مقادیری را از مرکز دفن کاهش داده‌ایم و همینطور شیرابه‌هایی را که قرار است آنجا تولید شود را ما در اینجا توانسته‌ایم خنثی کنیم. بعد از آن بحث سلول‌های جدید کاملاً مهندسی بهداشتی را در پیش داریم. پیش‌بینی ما این است که ۲ سلول کاملاً مهندسی بهداشتی را در همان منطقه سراوان داشته باشیم که بتوانیم این زباله‌های ریجکتی کارخانه کود‌آلی را به آنجا انتقال دهیم و دفن کنیم. با این دو سلولی که ما در نظر گرفتیم، حداقل ۱۰ سال می‌توانیم در آنجا دفن کاملاً مهندسی بهداشتی داشته باشیم. ما دو دستگاه کومپکتور را هم در این پکیج در نظر داریم که کارکرد آن فشرده‌سازی زباله‌هایی است که قرار است در محل دفن مهندسی بهداشتی ما دفن شود. با این فشرده سازی، زباله‌ها حجم کمتری می‌گیرند و اگر قرار است سلولی را ۲ساله پر کنیم با وجود دستگاه کومپکتور و فشرده‌سازی آن، این سلول طی ۴ سال پر می‌شود و مطمئناً این مهم برای ما باز هم بازگشت منابع است. در انتها هم بحث احداث تصفیه‌خانه در سراوان است تا شیرابه‌هایی که به‌واسطه سی و اندی سال دفن زباله در اینجا وجود دارد، تصفیه شود. حتی اگر زباله جدید در آنجا ریخته نشود، آب باران باعث تولید شیرابه می‌‌شود. برای حل این معضل تصفیه‌خانه‌ای را در محل دفن سراوان در نظر گرفتیم تا همه شیرابه‌ها را به سمت تصفیه‌خانه هدایت کنیم و همینطور شیرابه زباله‌های جدیدی که در سلول‌های مهندسی بهداشتی دفن می‌شود به سمت این تصفیه‌خانه هدایت شوند و همانجا تصفیه شوند تا به امیدخدا هیچ مشکلی را واقعاً در این رابطه نداشته باشیم. درواقع ما از صفر تا صد اقدامات لازم برای رفع این معضل را پیش‌بینی کرده‌ایم.

آیا شهرهایی که زباله‌های خود را به سراوان می‌آورند هزینه‌ای بابت آن می‌پردازند؟
فقط هزینه دفن که آن‌هم توسط شهرداری‌ها و دهیاری‌ها نصفه و نیمه پرداخت می‌شود. استانداری و فرمانداری وعده‌هایی به ما دادند مبنی بر اینکه بخشی از هزینه‌ها را خودشان تقبل کنند. در نظر داشته باشید که خیلی از دهیاری‌ها توان پرداخت هزینه‌ای که برای دفن مشخص شده‌است را ندارند و از اول سال تا به حالا خیلی کمتر از آن چیزی که برعهده دارند را پرداخت کرده‌اند. ولی با توجه به اینکه این بحث معضلی برای استان محسوب می‌شود، شهرداری رشت نمی‌تواند با آنها مقابله کند و سعی می-کند که تعامل داشته باشد.

آیا پیش‌بینی شده است که این مباحث فرهنگ‌سازی و آموزشی در شهرهای اطراف هم اجرا شود تا بخش عمده‌ای از هزینه‌های شهرداری رشت که دارد جور شهرهای دیگر را می‌کشد، کاسته شود؟
بله، مدیریت پسماند استان در تمام شهرهای استان این برنامه را اجرا خواهد کرد. آقای مهندس شعبان-پور معمولاً به صورت ماهانه با تمام فرماندارهای شهرهای مختلف رشت جلسه می‌گذارند که اتفاقاً آخرین جلسه هم همین چند روز پیش بود که ما هم حضور داشتیم. بحث آموزش در شهرهای دیگر هم انجام می‌شود ولی باید واقع‌بینانه به قضیه نگاه کنیم. بحث آموزش و تحت پوشش‌گرفتن شهر یک بحث است و بحث مشارکت مردم بحث دیگر است. شهرهایی هستند که صد در صد شهر را تحت پوشش دارند. ما هم در آینده نزدیک به پوشش صددرصدی شهر رشت می‌رسیم. الان ما نزدیک به ۸۰ درصد شهر رشت را تحت پوشش داریم و می‌توانیم به صددرصد برسانیم اما بحث این است که با توجه به این درصد، چقدر مشارکت از سوی مردم اتفاق می‌افتد؟ باید اذعان داشت که رقم مشارکت از سوی مردم خیلی پایین‌تر از این حرف‌ها است. یعنی ما حتی اگر یک مشارکت ۵۰ درصدی هم داشته باشیم، خیلی عالی خواهد بود اما بحث این است که در هیچ کدام از شهرهای ما این اتفاق نمی‌افتد. یک سری آمارهایی داده می‌شود که درصد ۴۰ الی ۴۵درصد مشارکت را نشان می‌دهد که البته من فکر می‌کنم این آمارها درست نیست. ما نهایتاً ۲۰درصد مشارکت مردم را در بهترین شرایط داشته باشیم. ما انتظار داریم که مردم هم کمک کنند. چون بدون کمک مردم هیچ کاری نمی‌شود انجام داد. هرچقدر هم بخواهیم فرهنگ‌سازی کنیم و آموزش دهیم بازهم بدون کمک مردم و دغدغه‌ای که باید نسبت به محیط زیست داشته باشند، مطمئناً اتفاقی نمی‌افتد. ببینید در همین برنامه تلویزیونی که آقای دکتر ثابت‌قدم و آقای شعبان پور مهمان بودند، چندتا مصاحبه از مردم سطح شهر نشان داده شد که هیچ‌کدام با واژه تفکیک از میداء ناآشنا نبودند. شما در سطح شهر از هرکس بپرسید که تفکیک از میداء چیست به شما خواهند گفت ولی اگر بپرسید که آیا خودش در خانه انجام می‌دهد من فکر می‌کنم که ۸۰درصد این کار را انجام نمی‌دهند.

قضیه دستگاه‌های زباله‌سوزی که قبل از سال ۹۲ قراردادش بسته شد، فارغ از این نیروگاه زباله‌سوز است؟
شرکت تی تی اس با استان گیلان تفاهم‌نامه‌‌ی همین نیروگاه زباله سوز را در سال ۸۹ تنظیم کرد که در سال ۹۲ به شکل قرارداد درآمد و قراردادش بسته شد. مبلغ قرارداد تقریباً ۴۰ میلیون یورو است برای تاسیسات آن و چیزی حدود ۳۰ الی ۴۰ میلیارد برای ساخت بنای آن که در تعهد استان است. این ۴۰ میلیون یورو هم به این شکل است که شرکت تی تی اس ۴۰ درصدش را قرار است به شکل بی یو تی برعهده بگیرد و ۶۰ درصد را استان تقبل کند. البته ما باتوجه به نوسانات قیمت برق که قرار است برق حاصل از نیروگاه زباله‌سوز فروخته شود، درصدد هستیم در این قرارداد کمی تجدیدنظر کنیم تا انشاءا… قیمت برق را مصوب کردند بیشتر بخرند. مسلماً قرارداد را به نفع استان تغییر می‌دهیم تا مثلاً سهم تی تی اس از ۴۰ درصد به ۷۰ درصد برسد. اگر قیمت برق افزایش پیدا کند، می‌توان این کار را کرد.

اینکه بحث تی تی اس در کمیسیون مطرح و بازنگری شد و یک سری ایراداتی از سمت کمیسیون بهداشت شورا مبنی بر اینکه استانداردهای زیست محیطی رعایت نشده است، صحت دارد؟
سال‌های گذشته این اتفاقات افتاد. محیط زیست ایراد گرفته بود که شرکت تی تی اس توان رعایت استانداردهای ای.پی.اِی ۲۰۱۲ را ندارد. با توجه به قراردادی که شرکت تی تی اس با استان دارد، در این قرارداد به وضوح ذکر شده است که باید استاندارد ای.پی.اِی ۲۰۰۰ را رعایت کند. حال محیط زیست آمد و اعلام کرد که شما باید استانداردهای ۲۰۱۲ را رعایت کنید. در ابتدا شرکت تی تی اس قبول نکرد و زیربار نرفت. اما بعد از مدتی که این قرارداد مسکوت ماند و آنها هم دیدند که کاری نمی‌توانند از پیش ببرند، طی یک نامه رسمی اعلام کردند که ما استانداردهای محیط زیستی ۲۰۱۲ را رعایت خواهیم کرد. با توجه به این نامه جای تعجب دارد که در شورا اعلام می‌شود که آنها استانداردهای محیط زیستی را نمی‌توانند رعایت کنند و فکر می‌کنم اطلاعات آنها به روز نیست و بر اساس اطلاعات قبلی این ادعا را دارند. چون شرکت صراحتاً ادعا کرده این کار را انجام می‌دهد.

الان کمیسیون موافق این طرح است؟
اصلاً هیچ‌کدام از اعضای شورا مخالف نیستند. چون من تک تک با اعضای شورا صحبت کردم و طی همین چندوقت اخیر خیلی از اعضا را دیدم و درباره این طرح با آنها صحبت کردم. خوشبختانه هیچ‌کس مخالف نیست. فکر نمی‌کنم کسی برای حل مشکل مردم مخالفتی داشته باشد. این موضوع دیگر یک موضوع سلیقه‌ای نیست که بگوییم یک نفر مخالف است و یک نفر موافق. حالا یک سری مشکلاتی این وسط بوده که فکر می‌کنم بیان کردنش هم درست نیست که بگوییم اعضای شورا مخالف بودند. فکر نمی‌کنم یک نفر هم با این طرح مخالف باشد اما به هرحال یک سری سوءتفاهم‌هایی این وسط بوده که باعث شد این جلسه از دوشنبه به شنبه موکول شود.

در مورد نیروگاه زباله سوز با کمی نا‌امیدی صحبت کردید که دولت به تعهدات خودش عمل کند.
ببینید به هرحال پول کمی نیست. با توجه به قرارداد، دولت باید ۲۵ درصد کل مبلغ قرارداد را به شرکت پرداخت کند، تا شرکت شروع به کار کند. ۴۰ میلیون یورو را در نظر بگیرید چیزی بیشتر از ۱۳۰ میلیارد تومان می‌شود که از این مبلغ حداقل باید ۳۵ میلیارد به این شرکت پرداخت شود تا آنها استارت کار را بزنند. با توجه به اینکه شرکت چیزی حدود ۱۰ میلیارد تومان را گرفته است، باید نزدیک به ۲۰-۲۵ میلیارد دیگر به آنها پرداخت شود تا شروع به کار کنند. البته اگر این اتفاق بیافتد ما خوشحال می‌شویم. اگر یک مقداری بعید به نظر می‌رسد به این دلیل است که فعلاً این مبلغ وجود ندارد. حالا نمی‌دانم چه سیاستی پیش گرفته شود.

آیا شهرهای دیگر ایران نیروگاه زباله‌سوز را دارند؟
تنها نیروگاه زباله سوز فعال در ایران، در تهران است که بنده به شخصه رفتم از نزدیک بازدید کردم که نیروگاه به ظاهر تمیز و خوبی به نظر می‌رسد. اینقدر تمیز بود که اگر ببینید با هتل اشتباه می‌گیرید. تمام کامپیوترهایی که ما آنجا دیدیم گویای برق تولیدی‌اش بود، استاندادرهای محیط زیستی‌اش را بررسی کردیم که همه‌اش خیلی درست نشان داده می‌شد و هیچ مورد مشکوکی را ندیدیم. الان نزدیک به یک سال و ده ماه است که مشغول به کار است. تعهداتی که نسبت به تولید برق داشتند ممکن است کمی پایین‌تر باشد اما مشکل دیگری وجود نداشت. بعضاً شنیده می‌شود که این کارخانه تعطیل است و اصلاً کار نمی‌کند درحالی‌که بازدید ما چیز دیگری را نشان داد. دیگر هیچ شهری در ایران نیروگاه زباله-سوز ندارد. ساری و نوشهر درصدد هستند که این کار را انجام دهند که همزمان با ما اقدام کردند البته از ما پیشرفت بیشتری داشتند و تاسیساتشان به کشور وارد شده است.

اگر اشتباه نکنم بحث سرمایه‌گذار در بخش توسعه کودآلی است. آیا در حال حاضر سرمایه‌گذار پای کار آماده است؟
بله سرمایه‌گذار آماده است که این کار را انجام دهد که به شکل بی یو تی است ولی ما باید تعهد کنیم که برگشت سرمایه را در طول سال‌های متمادی که قرار است آنجا کار کند، پرداخت کنیم. ولی مهم این است که استارت کار را خودشان می‌زنند و تا پایان کار تمام هزینه‌ها را خودشان تقبل می‌کنند. و ما می-توانیم مبلغ پرداختی را در بودجه چند سال آینده شهرداری ببینیم و این مبلغ را با یک سود خوب پرداخت کنیم.

شرکت داخلی است؟
نه، خارجی است. یک شرکت آلمانی که با آن وارد مذاکره شدیم و طرحش هم در صحن علنی شورا و دفتر سرمایه‌گذاری مطرح شد و قرار است اعضای شورا بررسی کنند.

پیش از اینکه شما به سازمان پسماند بیایید، قانون جریمه بیرون ریختن زباله از ماشین تصویب شده بود و کد جریمه‌ای هم برای آن در نظر گرفته بودند. در حال حاضر این قانون توسط راهنمایی و رانندگی اجرا می‌شود؟
حقیقتاً اجرا می‌شود اما سفت و سخت نه. خود ما بعضی مواقع شماره ماشین افرادی را که زباله می-ریزند را یاداشت می‌کنیم. ولی اینگونه نیست که راهنمایی و رانندگی خیلی جدی بگیرد و دنبال این کار باشد. در واقع هنوز این قانون نهادینه نشده است. باتوجه به اینکه آنها هم دغدغه‌های زیادی دارند و زحمات زیادی می‌کشند ممکن است این قانون را خیلی در الویت‌های خودشان قرار نداده باشند. اینطور نیست که اصلاً انجام ندهند؛ انجام می‌دهند اما اینطور که خیلی جدی بگیرند، نیست.

نیروهای پاکبان شما با شرکت قرارداد دارند؟
بله.

بنابراین طرف قرارداد این نیروها شرکت است و شهرداری نیست. یعنی شهرداری اگر ۳ ماه هم به آن شرکت پولی پرداخت نکند، آن شرکت تعهد دارد به نیروهای خود حقوق دهد. پس چه دلیلی دارد که گاهی این آدم‌ها می‌آیند جلوی شهرداری تجمع می‌کنند؟
باید بگویم که این افراد هدایت می‌شوند. طبق قرارداد، شهرداری حتی اگر ۲ ماه هم به شرکت هیچ پولی پرداخت نکند، شرکت موظف است که مبلغ حقوق این افراد را پرداخت کند. مسلماً این افراد که می‌آیند دست به چنین کارهایی می‌زنند، از یک جایی هدایت می‌شوند و این‌طور نیست که خودشان خودجوش این کار را بکنند. حالا یا از طرف خود پیمانکار است یا از سمت افرادی که می‌خواهند از آب گل‌آلود ماهی بگیرند تا به منافع شخصی خود برسند.

در برخی مناطق می‌بینیم که پیمانکار چندتا ماشین نوع آورده است.
به نکته خوبی اشاره کردید. یکی از آیتم‌های قرارداد ما این بود که تمام ماشین‌های ما نوسازی شود و حداقل مدل ماشین‌ها بالای ۹۰ باشد. به همین دلیل برخی شرکت‌ها ماشین نو خریداری کردند و برخی هم ماشین‌هایشان را که مدل پایین‌تر بود عوض کردند تا از این پس مشکل خرابی ماشین‌ها را نداشته باشیم. چون یکی از معضل‌هایی که طی سال‌های اخیر وجود داشت و یکی از عواملی که باعث نارضایتی مردم می‌شد، این بود که ماشین‌ها سر و صدای زیادی داشتند، خراب می‌شدند، گاهاً شیرابه‌هایشان داخل کوچه‌ها می‌ریخت. این مشکلات را سعی کردیم با بازنگری در قرارداد به نوعی حل کنیم.

بخش جمع‌آوری زباله‌‌ها تحت نظر پسماند است یا تحت نظر شهرداری‌های مناطق انجام می‌شود؟
قرارداد را سازمان پسماند بسته‌است ولی کارفرمای شرکت‌ها شهرداری مناطق است. متاسفانه یک عده عکس می‌گیرند و در انتقاد از سازمان پسماند توی سایت‌ها می‌گذارند. کارفرمای این شرکت‌ها شهرداری‌های مناطق هستند و ما هم به عنوان ناظر عالیه خودمان به کار این شرکت‌ها نظارت می‌کنیم و اگر نقصانی در کارشان دیدیم هم به خود شرکت به صورت مکتوب اخطار می‌کنیم هم به مناطق گزارش می‌کنیم تا این نقص را رفع کنند. ولی متاسفانه همه، سازمان پسماند را می‌شناسند و فکر می‌کنند هر مشکلی که در سطح شهر وجود داشته باشد، سازمان پسماند دارد کم‌کاری می‌کند. در صورتی که این-طور نیست و چندین سال است که جمع‌آوری زباله‌های تر و رفت و روب به مناطق واگذار شده‌است و ما هم به عنوان ناظر عالیه داریم عمل می‌کنیم و خودمان ایرادگیر از کار شرکت‌ها هستیم.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz