اثرات روزه بر مغز از دیدگاه یک عصب‌شناس

مغز

رشت رویایی- یک عصب‌شناس نشان می‌دهد روزه چه اثراتی روی مغز دارد و چرا داروسازی‌های بزرگ آن را مطالعه نمی‌کنند.

این باور وجود دارد روزه به فعال شدن اقدامات پیش‌گیرنده‌ای که علائم هیجان مفرط را در مغزهای صرعی خنثی می‌کند، کمک می‌کند. هم‌چنین یک رژیم غذایی خاص با چربی زیاد و کربوهیدارت کم برای بعضی از کودکان صرعی مفید بوده است. مغزهای عادی هنگامی که بیش از اندازه غذا دریافت می‌کنند، می‌توانند نوعی دیگر از هیجان‌زدگی کنترل‌نشده را تجربه کنند که عملکرد مغز را دچار اختلال می‌کند.اساساً هنگامی که مطالعات انجام‌شده را درباره‌ی محدود کردن مصرف کالری مرور می‌کنید، بسیاری از آنها نشان‌دهنده‌ی طول عمر بیش‌تر و افزایش توان مقابله با بیماری‌های مزمن هستند.

محدودیت کالری طول عمر را افزایش می‌دهد و بیماری‌های مزمنی را که با سن ارتباط دارند در گونه‌های مختلف جانداران از جمله خرگوش، موش، ماهی، مگس، کرم، و قارچ به تعویق می‌اندازد. ساز و کار یا ساز و کارهایی که به واسطه‌ی آنها این اتفاق می‌افتد هنوز نامشخص است.

روزه برای مغز مفید است، و تمام تغییرات شیمیایی عصبی که هنگام روزه‌داری در مغزمان رخ می‌دهد گواه این موضوع است. هم‌چنین روزه عملکرد شناختی را بهبود می‌بخشد، فاکتورهای نوروتروفیک را افزایش می‌دهد، و التهاب را کاهش می‌دهد.

روزه برای مغز یک چالش است، و مغزتان با به کارگیری مسیر واکنش به استرس به این چالش پاسخ می‌دهد. این مسیر به مغزتان کمک می‌کند با استرس و ریسک ابتلا به بیماری کنار بیاید. تغییراتی که هنگام روزه‌داری در مغز رخ می‌دهد شبیه تغییراتی است که با ورزش مرتب رخ می‌دهد. هر دوی این‌ها تولید پروتیین فاکتورهای نوروتروفیک را در مغز افزایش می‌دهد، که در نهایت رشد عصب‌ها، برقراری ارتباط بین عصب‌ها، و قدرت سیناپس‌ها را بهبود می‌بخشد.

چالش‌هایی که مغز با آن مواجه می‌شود، چه روزه‌داری متناوب باشد یا ورزش سخت… چالش‌های شناختی است. وقتی چنین چیزی رخ می‌دهد مدارهای عصبی فعال می‌شود، سطح فاکتورهای نوروتروفیک افزایش می‌یابد، که رشد عصب‌ها و تشکیل سیناپس‌ها را بهبود می‌بخشد و تقویت می‌کند…

هم‌چنین روزه‌داری می‌تواند سبب تحریک تولید سلول‌های عصبی از سلول‌های بنیادی در هیپوکامپ شود. او هم‌چنین درباره‌ی کتون‌ها یک منبع انرژی برای عصب‌ها صحبت می‌کند و این‌که روزه چگونه باعث تولید کتون‌ها می‌شود و ممکن است تعداد میتوکندری‌ها را در عصب‌ها افزایش دهد. روزه تعداد میتوکندری‌ها را در سلول‌های عصبی نیز افزایش می‌دهد؛ این نتیجه‌ی سازگار شدن عصب‌ها با استرس روزه از طریق تولید میتوکندری بیش‌تر است. با افزایش تعداد میتوکندری در عصب‌ها، توانایی عصب‌ها برای ایجاد و حفظ ارتباط با یک‌دیگر نیز افزایش می‌یابد، در نتیجه توانایی یادگیری و حافظه بهبود می‌یابد. روزه گرفتن به صورت متناوب توانایی عصب‌ها را درترمیم دی‌اِن‌اِی بهبود می‌بخشد. او هم‌چنین به جنبه‌ی تکاملی نظریه‌اش نیز می‌پردازد- این‌که اجداد ما چگونه با دوره‌های طولانی بی‌غذایی سازگار شدند و به‌تدریج قوی شدند.

پژوهشی که پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در ژوئن شماره‌ی ۵ مجله‌ی سل استم سل چاپ کردند نشان می‌دهند چرخه‌های روزه‌داری طولانی‌مدت دستگاه ایمنی بدن را از آسیب حفظ می‌کند، از این گذشته، باعث بازسازی و احیای دستگاه ایمنی بدن می‌شود. آنها نتیجه گرفتند روزه سلول‌های بنیادی را از حالت غیرفعال به حالت خود نوسازی در می‌آورد. روزه باعث آغاز بازسازی یک اندام یا دستگاه با کمک سلول‌های بنیادی می‌شود.

کارآزمایی بالینی انسانی، روی بیمارانی انجام شد که شیمی‌درمانی می‌شدند. این بیماران برای دوره‌های زمانی طولانی چیزی نخوردند، که به‌طور چشمگیری تعداد گلبول‌های سفید خون‌شان را کاهش داد. در موش‌ها، چرخه‌های روزه کلید بازتولید را فشار داد، و مسیرهای علامت‌دهی را برای سلول‌های بنیادی خون‌ساز تغییر داد. این نوع سلول‌های بنیادی مسئول تولید خون و دستگاه ایمنی هستند. این یعنی روزه سلول‌های دفاعی قدیمی را از بین می‌برد، و بدن برای برگشتن به حالت قبل از سلول‌های بنیادی استفاده می‌کند تا سلول‌هایی کاملاً سالم و جدید بسازد. ما نمی‌توانیم پیش‌بینی کنیم که روزه‌داری طولانی‌مدت چنین تأثیر قابل توجهی روی بهبود بازتولید گلبول‌های سفید در سامانه‌ی خونسازی با استفاده از سلول‌های بنیادی، داشته‌باشد…وقتی شما گرسنگی می‌کشید، این دستگاه سعی می‌کند انرژی ذخیره کند، و یکی از کارهایی که می‌تواند برای ذخیره‌ی انرژی انجام دهد بازیافت تعداد زیادی از سلول‌های دفاعی است که بدن به آنها نیاز ندارد، به‌ویژه سلول‌هایی که شاید آسیب دیده باشند. چیزی که ما هم در بررسی‌های انسانی و هم در بررسی‌های حیوانی متوجه شدیم این است که تعداد گلبول‌های سفید با روزه‌داری کاهش می‌یابد. سپس وقتی دوباره تغذیه می‌کنید، این گلبول‌ها بازمی‌گردند.

این مرور تعداد زیادی از مطالعات انسانی و حیوانی را بررسی، و مشخص کرده‌است روزه روشی مؤثر برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی و سرطان است. این بررسی هم‌چنین نشان می‌دهد اثر بالقوه‌ی روزه بر درمان دیابت چشمگیر است.

قبل از این‌که روزه بگیرید مطمئن شوید که تحقیق کرده‌اید. من شخصاً سال‌ها روزه گرفته‌ام، برای همین چیزی است که انجامش برای من آسان است.

یک روش توصیه‌شده برای روزه، به رژیم ۵: ۲ معروف است -که مایکل موسلی، از کارکنان بی‌بی‌سی، برای شکست دادن دیابت، کلسترول بالا، و مشکلات دیگری که به چاقی مفرط او مربوط بود آن را امتحان کرد. بر اساس طرح ۵: ۲، شما مصرف خوراکی را به یک‌چهارم کالری مصرفی روزهای عادی کاهش می‌دهید حدود ۶۰۰ کالری برای آقایان و حدود ۵۰۰ کالری برای خانم‌ها، در حالی که مقدار زیادی آب و چای مصرف می‌کنید. در ۵ روز دیگر هفته، می‌توانید به‌طور معمول خوراکی مصرف کنید.

روش دیگر برای انجام آن، همان‌طور که در بالا ذکر شد، محدود کردن مصرف خوراکی بین ساعات ۱۱ صبح تا ۷ عصر است، در حالی که در طول ساعات خارج از این بازه چیزی نخورید.

در پایان، به نظر من یکی از بخش‌های مهم سالم ماندن، اگر مهم‌ترین بخش نباشد، طرز فکر شما درباره‌ی رژیم غذایی‌تان است. طرز فکر شما درباره‌ی چیزی که به جسم‌تان می‌رسانید مهم است، و من باور دارم این نهایتا در مطالعات پزشکی بی‌غرض، بی‌طرف، و دست‌کاری نشده‌ی آینده خیلی مستحکم جای خواهدگرفت.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz