اجتماعی » رشت » گیلان » یادداشت
کد خبر : 77319
جمعه - ۵ آبان ۱۳۹۶ - ۰۱:۲۹

واکاوی واکنش ما به قتل اهورا

واکاوی واکنش ما به قتل اهورا

رشت رویایی،حسین احمددوست*-با همه تلاشهایی که انسان در مسیر صلح و امنیت انجام داده و نسبت به گذشته از بعد امنیت در شرایط مطلوب تری قرار دارد ولی با این حال خشونت و اعمال وحشیانه همچنان ادامه دارد.در این میان کودکان بیشتر از هر گروه و قشری قربانیان اعمال شیطانی هستند انعکاس اتفاقات دردناک ماههای اخیر از قتل ستایش، آتنا،بنیتا واهورا نگرانی خانواده ها در مورد در امان ماندن فرزندانشان را بیشترکرده است. تکرار اتفاقات ناخوشایند برای کودکان ضربه مهلکی به باوراستثنائی بودن و در پناه امن بودن فرزندانمان زده است. طوری که امنیت حاصل از این باور دچار فروپاشی می شود این فروپاشی همه را خشمگین و مضطرب می کند.
در پشت همه ی این اتفاقات، خشم ، ملامت و دنبال مقصر بودن، واکنش غالب جامعه بود. این خشم چه کارکردی برای محافظت کودکان مان داشته است ؟ به عبارتی چه نفعی از این همه واکنش های تکراری برده ایم؟ آیا خشونت علیه کودکان کم شده است؟ آیا امنیت کودکان ما افزون شده است. در فاجعه از دست دادن اهورا مقصر ماجرا از نگاه مردم مادر اهوراست اینکه واقعا مقصر کیست قضاوتی بسیار سخت است. و من در این نوشتار به دنبال آن نیستم، بلکه جدای از فاجعه تلخ به فاجعه ای که واکنش هایمان هم در پی دارد می اندیشم. واکنش های ما نشان از درماندگی در مواجه با آسیبی دارد که نباید اتفاق می افتاد ولی همیشه در حال اتفاق افتادن است. به سان نظاره گرانی مستاصل نجواگر یاس و خشم و خشونت هستیم و در این ماجرا قاتل در پناه کمک مردم به حاشیه رفته. و هدف اصلی سیبل خشم مردم مادر اهورا است . اخیرا گزارش مستند ی از بررسی این اتفاق در فضای مجازی پخش شد با سر تیتر ابعادی جدید از ماجرای قتل اهورا که در آن راوی مستند پرده از رازهای خصوصی زندگی پدر و مادر اهورا برمی دارد و به نوعی مهر تاییدی بر واکنش سرزنش وار مردم می زند. با تهیه این مستند آیا ما به تبعات به جا مانده برای هر دوی والدین علی الخصوص مادر اهورا که به نوعی در این ماجرا از طرف همه مورد سرزنش قرار می گیرد اندیشیده ایم؟ پخش تصاویر والدین و بیان رازهای خصوصی به نفع چه کسی است؟ تهیه کنندگان برنامه؟ والدین؟ جامعه؟ جریان مستند سعی در خوب جلوه دادن پدر و مقصر جلوه دادن مادر دارد و روند این مستند بر همین منوال ادامه پیدا می کند و پدر اهورا ماجرایی را تعریف می کند که شک و گمان همه بینندگان را نسبت به مقصر بودن بابت خیانت زن را آشکار می کند و در این جا هست که راوی ماجرا بعد از آشکار شدن مسئله جدایی به پدر اهورا بابت وارد جزئیات شدن تذکر می دهد. نوشدارو پس از مرگ سهراب آبی که در جوی ریخته شده باشد هرگز باز نمی گردد.
جدای از واکنش های احساسی در اولین گام باید از احساسی برخورد کردن فراتر رویم تمام تمرکزمان را بر کودکانی قرار دهیم که که هر روز در معرض خشونت هستند اگرچه حمایت روانی برای بازماندگان یکی از ضروریات کمک به خانواده ها محسوب می شود. اما باید بیشتر به کودکانی توجه کنیم که هر روز در محلات،شهر ها و روستاهای خودشان با کودک آزاری های گوناگونی مواجه هستند برخورد مسئولانه با اتفاقات تلخ اطرافمان ،ترحم کردن و افسوس خوردن نیست. بلکه باید از خاطرات غم انگیزی که برای کودکانمان به وقوع پیوسته نیروی عظیم برای حمایت از کسانی قرار داهیم که در معرض خطرات قرار دارند وگرنه انگشت ملامت به رقیبان سیاسی و فریاد سر دادن از سقوط اخلاقی جامعه و مقصر جلوه دان کاری بیهوده محسوب می شود. و بیشتر دق دلی های شخصی خودمان تخلیه می شود. گریستن و غمناک بودن بدیهی ترین تجربه مشترک ماست نیروی این غمناکی به هرز می رود.
ما به بزرگسالان دلسوز نیازمندیم ، به توجه کردن نمایندگان قانون گذار در جهت حمایت از خانواده ها و کوکان، تصویب لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان ، به آموزش ها و آگاهی های مردم نسبت به هشیاری در مواقع آزار کودکان در سیستم آموزش رسمی و گزارش آن به سازمان های حمایتی و امنیتی ، ایجاد مکان های امن برای بازی، پلیس بیشتر در مناطقی که میزان جرم و جنایت در آن بالاست پیگیری و تعقیب و مجازات سنگین برای آزارگران.
مسلما فرهنگ هایی که برای کودکانشان سرمایه گذاری می کنند پناهشان می دهنداین فرهنگ ها بقا پیدا می کنند و شکوفا می شوند کودکان آینده ما هستند و آینده کودکان اکنون آنان است.
کودکان از ما بزگسالان ترحم نمی خواهند به اقدامات عملی برای محافظت نیازمندند.

*مشاور خانواده و مدرس دانشگاه