ورزشی » یادداشت
کد خبر : 70099
شنبه - ۱۱ شهریور ۱۳۹۶ - ۰۰:۳۳

ملوان و فوتبال زیر توپ!؟

ملوان و فوتبال زیر توپ!؟

[su_frame align=”center”]photo_2017-08-27_21-42-41-600x389[/su_frame]

رشت رویایی، مزدیک حقیقت*- ملوان بندر انزلی در هفته سوم رقابت‌های لیگ دسته اول کشور مقابل بادران تهران در ورزشگاه خانگی متوقف شد تا دوستداران این تیم در تمام گیلان بیش از پیش نسبت به وضعیت سال‌های اخیر این تیم نگران باشند.
ملوان در چند بازی اخیر نتوانسته بازی هماهنگی از خود نشان دهد. آنها در بازی از سازماندهی مناسبی برخوردار نیستند؛ بطوری که نشان از یک تیم یکپارچه باشد را نمی‌بینیم.
در ابتدای بازی با بادران شاهد بودیم که آنها چندین بار توپ را از دفاع به صورت پاس‌های عرضی چرخاندند که چیزی جز پاس کاری داخل زمین خود نبود و هر پاسی که با هافبک‌های میانی رد و بدل می‌شد در نهایت با پاس رو به عقب همراه می‌شد. همچنین کل سیستم بازی ملوان به دادن پاس‌های مستقیم از دفاع به مهاجم که معمولا هیچ نتیجه ای نداشت، ختم می‌شد. سوال اینجاست که آیا این نوع بازی مستقیم می‌تواند در یک فصل کار ساز باشد!؟ واقعا چند بازی را می‌توان با این شکل با برد همراه کرد؟ آیا تیمهای قدرتمند نیاز به ثبات در نوع کار تیمی و سازماندهی ندارند؟
ملوانی که زمانی بازی‌های تیمی آن چشم نواز بود، اکنون هیچ نشانی از آن تیم سال‌های نچندان دور ندارد و فقط سیستم تیم محدود شده به دادان پاس مستقیم توسط مدافعان!! اما در آن سوی میدان بادران در زمین به‌عنوان مهمان کاملا در تمام مسائل با برنامه نشان داد. آنها هر وقت اراده کردند حفظ توپ کردند و چندین بار با پاس‌های عمقی موقعیت ساختند و در تمام کاشته‌ها خطر ساز بودند؛ بطوری که اگر واکنش دروازبان ملوان حجت صدقی و مدافعان مرکزی تیم خصوصا مهیار زحمتکش که چندین بار توپ را از خط دروازه برگشت داد، نبود دروازه آنها خیلی زودتر باز می‌شد.
در این سمت اما ملوانان نتوانستند بر روی دروازه حریف خطر ساز شوند و موقعیت خاصی خلق کنند. جز یک یا دو دو شوت از راه دور بی هدف و گل پنالتی که از روی یک حادثه بدست آمد، ملوان هیچ نشانی از یک تیم منسجم با کار تیمی و با برنامه نداشت . هافبک های ملوان به جز پژمان نوری که هنوز یک سر و گردن از همه جوان های تیم جلوتر هست از کیفیت لازم برخوردار نبودند؛ بطوری که اکثر توپ‌های پور‌رحمت اله اشتباه یا در شرایط نامناسب به بازیکنان داده شد و یا اکثر توپهایی که توسط پژمان سازماندهی می‌شد به علت عدم درک تاکتیکی بازیکنان کناری خراب می‌شد. قوامی مهاجم ملوان کیفیت خوبی هم از نظر جنگندگی هم حفظ توپ از خود نشان داد اما مرادی تمامی توپ‌هایی که برای او آمد را به صورت یک ضرب یا از بالای سر دفاع یا با پشت پا به صورت بی هدف رد می‌کرد و بیشتر می‌خواست یک بازی نمایشی داشته باشد. در صورتی که او می‌توانست با نگه داشتن توپ یا با پاس رو به عقب توپ را جهت اضافه شدن هم تیمی‌های خود حفظ کند.
در مورد تعویض‌های دست نشان باید گفت هم سینا دست‌نشان که جای روشندل به میدان آمد که داشت خوب بازی می‌کرد، کیفیت لازم را نداشت و در جریان بازی نبود. هرچند دو تعویض دیگر توانستند کیفیت بهتری از خود نشان دهند. در کل می‌توان گفت با اینکه آنها دقیقه ۹۵ ضربه پنالتی را از دست دادند و می‌توانستند بازی را با برد پشت سر بگذارند ولی واقعیت این است که تیم ملوان از نظر کار تیمی خوب نبود و فعلا نشان از آن تیمی که بتواند کیفت لازم جهت لیگ برتری شدن را از خود نشان دهد را ندارند. ملوان به یک هافبک قدرتمند و طراح و رهبری که در وسط زمین بتواند به این تیم سازمان لازم را بدهد، نیاز دارد تا شاید بتواند تیم را از دادن این حجم از پاس‌های مستقیم بیرون بیاورد. حال باید منتظر ماند و دید تدبیر دست‌نشان برای هماهنگی و انسجام ملوان در بازی‌های پیش رو چه خواهد بود.

* کارشناس و مربی فوتبال