[su_frame align=”center”]مهرداد لاهوتی[/su_frame]
رشت رویایی، محمد غلامی‌پور_ امروز تکلیف شهرداری کومله و شهرداری چاف و چمخاله مشخص شد و بدین ترتیب برادر و فرزند مهرداد لاهوتی نماینده لنگرود به عنوان سرپرست و شهردار این شهرها انتخاب شدند.
تنها دو روز پس از انتصاب مهدی رجایی به عنوان شهردار لنگرود، با انتخاب بستگان لاهوتی به عنوان شهردار چمخاله و شهردار کومله مجموع اتفاقات شگفت‌انگیز لنگرود طی هفته نخست آغاز به کار شورای پنجم در شهرستان لنگرود تکمیل شد.
هرچند بسیاری از شهروندان لنگرودی پیش از انتخابات دهمین دوره مجلس تصور نمی‌کردند که مهرداد لاهوتی برای سومین دوره پیاپی نماینده مردم لنگرود شود اما او با قدرت هر چه تمام وارد عرصه شد و توانست بدون رقیب جدی به مجلس راه پیدا کند. اخوان جدی‌ترین گزینه رقیب لاهوتی محسوب می‌شد که با رد صلاحیت او دست اصلاح طلبان خالی ماند. از سوی دیگر در کمال تعجب نام لاهوتی در لیست امید قرار گرفت تا مردم لنگرود بر سر دو راهی لاهوتی و محمدنژاد که گزینه پوششی اخوان برای اصلاح طلبان بود، قرار بگیرند. اما از سوی دیگر وجود گزینه تندروی اصولگرایان به نام گل آقا باعث شد بسیاری از منتقدان لاهوتی هم به سمت او بچرخند تا مبادا گزینه اصولگرایان پیروز این رقابت شود.
لاهوتی پس از هشت سال حضور در مجلس و تجربه انتخابات‌ مختلف می‌دانست چطور باید این بازی را بچیند تا کرسی خود را در مجلس حفظ کند. به قول یکی از نمایندگان گیلان ” تا امام زاده هاشم اصولگرا و بعد از امام زاده هاشم اصلاح طلب”. این جمله دقیقا مصداق بارز مهرداد لاهوتی است که در انتخابات مجلس هشتم به عنوان گزینه اصلاح طلب کاندید شد اما پس از رد صلاحیت و حواشی پیش آمده، با ورود به مجلس نهم نام خود را در لیست فراکسیون اصولگرایان رهروان ولایت ثبت کرد. او که می‌دانست در دهمین دوره انتخابات مجلس سرنوشت در دست لیست‌ها است، تلاش کرد تا نامش در لیست امید قرار بگیرد. بدین شکل مناقشات زیادی بر سرِ اینکه کدام شخص گزینه مورد حمایت جبهه اصلاحات گیلان است در گرفت. تا اینکه مهدی رجایی نماینده حزب اعتدال و توسعه لنگرود در گفت‌وگو با لنگرنیوز اعلام کرد که لاهوتی گزینه مشترک اصلاح طلبان و اعتدالیون است و پرویز محمدنژاد هویت و شناسنامه اصلاح طلبی ندارد. حال می‌توان دید حمایت رجایی از لاهوتی در کلاف پیچ در پیچ انتخابات چگونه بر سرنوشت مدیریت شهری و کارنامه کاری او تاثیر داشته است.
حالا لاهوتی پس از حضور سه دوره در مجلس و در حدود یک دهه فعالیت به عنوان نماینده لنگرود به چهره‌ای تاثیرگذار و تمام‌کننده در شهر تبدیل شده است که کمتر تصمیمی خارج از اراده و نظر او به سرانجام می‌رسد و رد پای آن را می‌شود در تمام تصمیمات شهری دید. مثل شورای شهر لنگرود که سالهاست اثری از استقلال فکری در آن دیده نمی‌شود و انتخاب شهرداران که سال‌هاست با حواشی و اعمال نفوذهای فراوان روبرو است. روسای ادارات دیگر هم از همین قاعده پیروی می‌کند؛ مثل اداره آموزش و پرورش لنگرود که یکی دیگر از براداران آقای نماینده بر مسند آن تکیه زده است.
البته موضوع انتصاب‌های فامیلی آقای نماینده فقط به افراد درجه یک خانواده او مربوط نیست بلکه شامل بستگان دور، آشنایان و بچه محل‌ها هم می‌شود. اگر آماری از کارمندان شهرداری لنگرود بگیریم، تنها درصد کمی از آنها لنگرودی هستند و درصد بسیاری ازین کارمندان را اهالی کومله تشکیل می‌دهند. در ادارات دیگر هم به همین ترتیب است. در کل لنگرودیها سهم بسیار اندکی در ادارات این شهر دارند. البته بخش دیگری از بستگان آقای نماینده به لنگرود قناعت نکردند و فعالیت لاهوتی در انتخابات ریاست جمهوری باعث شد که سهم زیادی از استخدام‌های نجومی شهرداری تهران به گزینه‌های او اختصاص داشته باشد.
حالا در حدود یک دهه از تکیه لاهوتی بر مسند نمایندگی شهرستان لنگرود می‌گذرد؛ یک دهه‌ای که به نظر می‌رسد بیش از آنکه برای مردم لنگرود ارمغان پیشرفت به همراه داشته باشد، برای خاندان او ارمغان خوشبختی داشته است. لنگرود طی یک دهه اخیر نه تنها هیچ تغییر محسوسی نداشته بلکه سال به سال با انباشت مشکلات فراوان دست و پنجه نرم می‌کند. از تخریب تالاب کیاکلایه گرفته تا تخریب لیلاکوه، از معضل آبگرفتگی معابر گرفته تا مرگ رودخانه لنگرود، از فرار سرمایه گذاران بومی گرفته تا مهاجرت بی‌رویه روستاییان به شهر، از تعطیلی سینما بعد از ۴ دهه فعالیت گرفته تا بسیاری از مشکلات ریز و درشت دیگر. اما در میان این همه مشکلات به نظر می‌رسد آقای نماینده ابتدا در فکر مشکل خانواده خویش است. هر چند بسیاری از منتقدین اعتقاد داشتند که جدایی چمخاله از لنگرود بزرگ‌ترین اشتباه استراتژیک لاهوتی و جفای جبران ناشدنی در حق مردم لنگرود بود اما شاید توجیه آن روزهای آقای نماینده را امروز با انتصاب شهردار جدید چمخاله بشود فهمید.