سپیدرود جدید
رشت رویایی، مزدک حقیقت*- سپیدرود پس از شکست ناامیدکننده در الگیلانو توانست بازی هفته ششم رقابت‌های لیگ برتر را با یک برد خوب پشت سر بگذارد و به وضعیت خود در جدول سامان دهد.

سپیدرود در این بازی توانست حریف خود نفت آبادان را با درخشش بازیکنانی چون پویا نزهتی، حسین ابراهیمی و علی دهقان پشت سر بگذارد؛ بازیکنانی که یک سر و گردن از بقیه بهتر بودند.

همکاری عالی ابراهیمی و نزهتی چندین بار سپیدرود را در موقعیت ضد حمله قرار داد که پایه گذار گلهای این تیم شد. اولین گل رشتی‌ها با پاس بی نقص ابراهیمی و با حرکت تکنیکی نزهتی که منجر به پنالتی شد، بدست آمد؛ پنالتی‌ای که ابراهیمی گل کرد تا سپیدرود در دقایق ابتدایی از حریف خود پیش بیفتد. گل دوم هم با ارسال بلند و دقیق ابراهیمی از چپ به راست زمین و با جایگیری مناسب نزهتی و یک کنترل در کلاس لیگ برتر و ضربه فنی که او زد، وارد دروازه شد.

این‌ها تنها بخشی از بازی خوب و چشمنواز این دو بازیکن بود. آنها بارها بازیکنان صاحب توپ را تحت فشار قرار دادند، خصوصا نزهتی که بارها بازیسازی مدافعان تیم حریف را دچار مشکل کرد و هر وقت هم توپ برای او ارسال شد، توانست خطرناک ظاهر شود. نزهتی بازیکن پا به توپی است که می‌تواند برای مدافعان هر تیمی خطرناک باشد و سپیدرودی‌ها می‌توانند با یک بازی با برنامه و هدفمند بیش از پیش از توانایی او استفاده کنند. از طرف دیگر علی دهقان هافبک وسطی که این بار از ابتدا وارد میدان شد بازیکنی بود که شاید بازی او زیاد به چشم نیامد، در حالیکه او یک بازیکن کارگر و در خدمت تیم بود و در بسیاری از درگیری‌ها حاضر بود. او بارها و بارها اجازه بازی سازی را از بازیکنان حریف گرفت و شاید یکی از دلایلی که نفت نتوانست بازی همیشگی خودش را انجام دهد وجود همین بازیکن جوان و آینده دار در میانه میدان بود. هرچند او باید یاد بگیرد در پشت محوطه جریمه خطای کمتری بدهد. دهقان در دقیقه هفتاد بازی با نظر سرمربی احتمالاً به دلیل کارت زردی که داشت، تعویض شد.

اما در روزی که سپیدرود برد، سیدمحمد حسینی هم توانست یک نمایش خوب داشته باشد و دروازه خود را بسته نگه دارد. دروازبان سپیدرود، حسینی واکنش های خوبی از خود نشان داد و یک پنالتی و چندین موقعیت گل را از تیم حریف گرفت.

هرچند سپیدرود این بازی را دو بر صفر به نفع خود پایان داد اما در این بازی هم نقاط ضعفی وجود داشت که ممکن است در بازی‌های آینده برای این تیم مشکل ساز شود. در این بازی آهی در کنار یک بازیکن جوان به نام سام کن در دفاع آخر به میدان رفت. آهی که اصلا بازیکن با کیفیتی در حد و اندازه لیگ برتر نبود اکثر نبردهای یک به یک را واگذار کرد، چندین بار دریبل خورد و یک بار هم که پنالتی داد و اکثر توپ‌هایی هم که دفع کرد، یا به بیرون رفت یا بی هدف بود و به بازیکنان حریف رسید. در مورد سام کن هم باید گفت که این بازیکن جوان هم آنچنان که باید مطمئن نشان نداد و در بعضی جاگیری‌ها مشکل داشت و گاهی هم دفع توپ های ناقصی داشت. هرچند بازیکنی جوانی است که برای

جا افتادن شاید نیاز به زمان داشته باشد. موسوی در بازی‌های قبل کیفیت بهتری از خود نشان داده بود و شاید زوج موسوی و سام کن بتوانند زوج بهتری را بسازند.
سپیدرود بازی را برد ولی واقعیت این است که آنها بازی هماهنگی مثل بازی‌های گذشته انجام ندادند؛ بطوریکه هرگز نتوانستند در طول نود دقیقه چندین پاس مستمر بین خود رد و بدل کنند. آنها در حمله سازمان دهی مناسبی نداشتند و کمتر شاهد حرکت ترکیبی در خط حمله این تیم بودیم. گاهی حتی در یک و دوهای ساده دچار مشکل می‌شدند و اکثر اوقات سازماندهی حمله بر اساس خلاقیت‌های فردی بازیکنان بود. دفاع چپ و راست این تیم در حملات به طور مناسب اضافه نمیدوند و این خود باعث عدم همکاری لازم و برتری نفری لازم جهت تداوم حمله میشد. همچنین بازیکنانی همچون فردوسی و قربان‌زاده زیاد در جریان بازی نبودند و نتوانستند با بازیکنان دیگر همکاری لازم را داشته باشند.

اما در کل در مورد سپیدرود می‌توان گفت وقتی آنها نمی‌توانند سازماندهی مناسبی را جهت بازی‌های ترکیبی و حمله مداوم داشته باشند، این سبک از بازی‌ بر اساس دفاع و ضد حمله بهترین روشی است که در حال حاضر برای آنها جواب می‌دهد؛ سبکی که در بازی با سپاهان هم موثر بود و شاید اگر آنها همین سبک را در بازی با ملوان به کار می‌گرفتند، می‌توانستد برنده آن بازی باشند. هر چند آنها در بسیاری از موارد در سازماندهی دفاعی هم دچار مشکل هستند، مثلا در این بازی تیم حریف پاس‌های در عمق خطرناکی به قلب دفاع سپیدرود ارسال کردند که می‌توانست منجر به گل شود. نکته دیگر مسائل مربوط به دفاعی تیمی است که در این رابطه نیز مشکلاتی وجود دارد و نیاز است کادر فنی این مشکلات را برطرف کند تا در آینده مشکل‌ساز نشود.

*کارشناس و مربی فوتبال