[su_frame align=”center”]photo_۲۰۱۷-۰۸-۱۸_۲۳-۴۲-۳۰[/su_frame]

رشت رویایی- کاپیتان وفادار تیم فوتبال سپیدرود رشت بعد از خداحافظی‌اش از فوتبال گفت: آنقدر از فوتبال خسته ام که شاید دیگر هرگز به آن برنگردم.

به گزارش مهر، سهیل حق شناس اگر اسطوره تیم سپیدرود نباشد (که می‌تواند باشد)، لااقل با سابقه ۱۴ فصل حضور در این تیم، بیش از ۲۰۰ بازی با پیراهن سپیدرود و ۸۷ گل زده در بازی‌های رسمی با پیراهن آن، یکی از ماندگارترین چهره‌های تاریخ این باشگاه است.

کاپیتان محبوب تیم سپیدرود رشت روز جمعه در حالتی غریبانه کفش‌ها را آویخت و در روزی که رشت اولین پیروزی لیگ برتری سپیدرود را جشن گرفته بود، کمتر کسی در این هیاهو حواسش به اشک‌های مردی بود که فصل گذشته با گل‌های متعددش برای این تیم در لیگ یک، اصلی ترین نقش را در صعود سپیدرود به لیگ برتر داشت و حالا چهار گوشه زمین را بوسیده و برای همیشه کفش ها را آویزان می‌کند.

در ادامه گفتگو با این بازیکن باتجربه را می خوانید.

اولین صبح بدون فوتبال برای شما چگونه آغاز شد؟

اگر راستش را بخواهید امروز حس خیلی خوبی دارم. احساس سبکی می‌کنم. خوشحالم که از امروز با فوتبال کاری ندارم. آنقدر در طول این یکی دو هفته روی من فشار بود که امروز حس بسیار خوبی دارم.

چرا در این مقطع خداحافظی کردید؟ خداحافظی در هفته چهارم قدری عجیب است.
وقتی فصل قبل را در لیگ یک با سپیدرود شروع کردم قصدم این بود که آخر فصل خداحافظی کنم. اما وقتی تیم به لیگ برتر آمد تصمیم گرفتم در لیگ برتر با فوتبال خداحافظی کنم. از همان روزی که قرارداد بستم اعلام کردم تا قبل از هفته پنجم خداحافظی می‌کنم که تیم بتواند اسم مرا از لیست خارج کرده و یک بازیکن جانشین کند. بعد از قرعه کشی وقتی مشخص شد ما در هفته دوم و چهارم در رشت بازی داریم یکی از این دو هفته را برای خداحافظی مشخص کردم.

خوشبختانه روز خداحافظی شما درست مصادف شد با اولین پیروزی سپیدرود در تاریخ این باشگاه در لیگ برتر.
این تنها دلخوشی من از روز خداحافظی ام است… و البته لطف مردم که در این روز مرا تنها نگذاشتند.

انتظار می‌رفت که لااقل چند دقیقه‌ای در این بازی به میدان بروید.
خودم هم همین انتظار را داشتم. از قبل هم قرار همین بود که به عنوان یکی از بازیکنان جانشین تعویض شده و به بازی بروم. اما خب قسمت نشد.

از این موضوع دلخور هستید؟
ناراحتی‌ام را نمی‌توانم کتمان کنم. اما دلخور نیستم. به علی نظرمحمدی حق می‌دهم که به فکر سه امتیاز بازی‌اش بود و تعویض‌هایش را طوری انجام داد که سه امتیاز را حفظ کند. اما اگر من خودم در این موقعیت قرار داشتم سه امتیاز که هیچ، حتی برای نیم امتیاز هم ارزش‌ها و رفاقت‌ها را زیر پا نمی‌گذاشتم. خیلی وقت‌ها بعضی مسائل بیشتر از کل فوتبال ارزش دارد چه رسد به امتیازات یک بازی.

[su_frame align=”center”]image[/su_frame]

در کل خداحافظی غریبانه‌ای داشتید و کسی حواسش به شما نبود.
وقتی ما در فوتبالی هستیم که امثال مهدی مهدوی کیا، علی دایی و جواد نکونام غریبانه از فوتبال خداحافظی می‌کنند، من چه باید بگویم؟ در انزلی به مازیار زارع لقب «قایقران» داده بودند اما مازیار غریبانه از فوتبال و ملوان خداحافظی کرد. من چه انتظاری داشته باشم؟ ولی لااقل از بعضی از دوستانم انتظار داشتم که بیشتر توجه می‌کردند.

واضح تر صحبت کنید.
من از دوستانم در کادر فنی انتظار داشتم لااقل در این هیاهو به سمت من می‌آمدند و دستی به سرم می‌کشیدند و یک خسته نباشید بگویند. اما متاسفانه حتی خسته نباشید هم به من نگفتند.

صبحت از حضور شما در کادر فنی تیم سپیدرود است.
در این خصوص هیچ تصمیمی نگرفتم و ترجیح می‌دهم هیچ صحبتی هم نکنم. واقعا نمی‌دانم در آینده قرار است چه کار کنم. شاید اصلا در فوتبال نباشم.

شغل اصلی شما معلمی است. از این شغل که بازنشسته نشدید؟
نخیر. با افتخار در خدمت بچه‌های شهرم هستم و دوست دارم هرآنچه در توان دارم به این بچه‌ها منتقل کنم. همچنان به عنوان یک معلم در مدارس رشت تدریس می‌کنم.

با شرایط بدنی که داشتید می‌توانستید یکی دو فصل دیگر هم به فوتبال ادامه دهید؟
از نظر بدنی می‌توانستم اما از نظر روحی کشش نداشتم. حتی بعد از آنکه قصدم برای خداحافظی مشخص شد از سوی یکی دو تیم لیگ یکی با من تماس گرفتند و گفتند با فوتبال خداحافظی نکن و برای بازی به تیم ما بیا. اما واقعا برای فوتبال خسته هستم و شاید دیگر هرگز به آن برنگردم.

از سپیدرود و شرایط این تیم بگویید. این تیم در لیگ برتر می‌ماند؟
من واقعا آرزو می‌کنم که سپیدرود سال‌های سال در لیگ برتر بماند. این تیم یکی از ریشه دار ترین تیم‌های فوتبال کشور است و یکی از پر هوادارترین آنها. سپیدورد در رشت فراتر از یک باشگاه فوتبال است. این تیم یک مکتب است و انشاءالله که فصل موفقی را پشت سر بگذارد.