[su_frame align=”center”]3256-1[/su_frame]

رشت رویایی، محمد غلامی‌پور- مدیرکل استاندارد گیلان گفت: در راستای اجرای طرح بازرسی از پارک‌ها و زمین‌های بازی کودکان، بنر هشدار در پارک‌ها و زمین‌های بازی غیراستاندارد در استان نصب می‌شود. این بدین معناست که اداره مربوطه استاندارد نبودن، خطرناک بودن و غیر ایمن بودن تجهیزات بازی را به اطلاع استفاده کنندگان می‌رساند.
وقتی این خبر را می خواندم، محتوا و لحن خبر بسیار برایم جالب به نظر آمد. مدیرکل استاندارد با چنان افتخار و اعتماد به نفسی از نصب دوازده بنر هشدار در شهر رشت خبر می‌دهد که انگار ۱۲ سفینه بی سرنشین را برای انجام تحقیقات استانداردسازی به فضا فرستاده است.
مدیرکل استاندارد گویی با این خبر دارد به مصرف کنندگان می‌گوید، جان شما تنها در حد یک بنر ارزش دارد و در صورتی که اتفاقی برای شما و کودکانتان رخ دهد هیچ احد الناسی مسئولیت آن را بر عهده نخواهد گرفت زیرا ما پیش ازین از جان گذشتگی کرده و با نصب یک بنر، غیر استاندارد بودن آن را به سمع و نظر همگان رساندیم.
زبان از گفتن قاصر است اما واقعا اگر مکانی مثل شهر بازی دارای استاندارد لازم نیست و ایمن نبودن آن مسئله ای محرز برای اداره استاندارد است، چرا نباید آن مکان پلمپ شود؟ حتما باید فاجعه ای انسانی رخ دهد تا فکری اساسی و ریشه ای برای آن کرد؟ مگر می‌شود برای حفظ جان آدم‌ها به یک بنر اکتفاء کرد؟ ضمن اینکه چه تعهدی وجود دارد که صاحبان این اماکن بنرهای هشدار را معدوم نکنند یا اینکه حواس استفاده‌کنندگان به این بنرها باشد.
در لابه لای سطور این خبر کاملاً می‌شود بی‌ارزش بودن جان انسان‌ها را مشاهده کرد. نه تنها ارزش‌های انسانی بلکه اعتقادات دینی به ما امر می‌کند که در قبال جان انسان‌ها مسئولیت‌پذیر و وظیفه‌شناس باشیم. چنین رویکردی که مدیرکل استاندارد اتخاذ کرده که خیلی هم در میان دستگاه‌های مختلف غریبه نیست، مبرا کردن خود از هرگونه مسئولیتی است. متاسفانه اینکه ما از خود سلب مسئولیت کنیم و تقصیرها را متوجه دیگران کنیم، به فرهنگی عمومی بدل شده و متاسفانه دامن دستگاه‌های مختلف را هم آلوده کرده است. اما در این حد که با جان انسان‌ها بازی کنیم و بعد بگوییم وظیفه من تنها نصب یک بنر بود، واقعاً دیگر نوبر است.
نمی‌دانم اگر این صحبت ها در یک کشور غربی از زبان یک مدیر بیرون می آمد رسانه‌ها و دستگاه قضا با او چه می‌کردند، اما قطعا می‌دانم که هیچ مسئولی جرئت اینکه بی‌مسئولیتی در قبال جان انسان‌ها را با افتخار در بوق و کرنا کند را پیدا نمی‌کرد.