[su_frame align=”center”]photo_۲۰۱۷-۰۸-۰۸_۱۶-۱۸-۴۲[/su_frame]

رشت رویایی- حقوق شهروندی که امروزه به درستی کلید واژه دولت محترم بوده و رابطه بین فرآیندهای مدنیت و منزلت فرد را تعریف می نماید. توسعه جامعه “ارتباط محور و جامعه مدنی” که حایل میان حوزه های عمومی و خصوصی می باشد،پیش نیاز «شهروندی فرهنگی» است. از طرفی شهرهایی که به دنبال جهانی شدن هستند و اصطلاحا جهان شهرها نامیده می شوند می بایست فرآیند جهانی سازی رسانه ها با کم رنگ کردن مرز های میان فرهنگهای مختلف را تعریف کرده و بردباری ما در برابر دیگران را بیشتر نشان دهند، بدین ترتیب نوعی شهروندی شکل می گیرد که دیگر محدود به دولتهای ملی نیست. از این منظر شهروند خوب جهانی صرفا شهروندی نیست که عوارض و مالیاتش را به موقع پرداخت می کند، زباله ها را به موقع بیرون می گذارد، مقررات راهنمایی و رانندگی را رعایت می کند، بلکه از شهروندان انتظار می رود تا به جای اتکا به شکلهای پدر سالارانه رفاه جمعی، کارآفرین باشند، درباره ی زندگی کاری، کسب زندگی، تعهدات شخصی و … انعطاف پذیر باشند و بازآفرینی فرهنگ های اخلاقی عمومی را معنی دار کنند. این انتظار باید بر پایه بهبود عقلانیت شکل گیرد تا تعامل نظام جهان شهرهای مدنی با سازمان های بین المللی را افزایش دهد تا شهروندی پرورش یافته که مذاکره خویشتن با دیگران،پرده برداشتن از تکثر و تفاوت های فرهنگی، گشوده شدن افق های جهان شهری و همزیستی مسالمت آمیز در قالب گفتگوی تمدن ها شکل گیرد.
دیدگاه جهان شهری فرهنگ بر این نکته تاکید می کند که هیچ اجتماعی کاملا خودکفا نیست و شهروندان خود را در پس حصار های فرهنگی مخفی ننمایند و نقاب آن را به صورت نمی زنند،اگر می خواهیم در این نظام شکل گرفته شهرهای جهانی شبکه ای مقاومت اقتصادی داشته باشیم،بدانیم در ایران و بویژه در گیلان و رشت،با هویت و برون گرایی مردم اصیلش ،اقتصاد فرهنگی پاسخگوی عقب افتادگی های صنعتی بوده و این امر سبب بازآفرینی تصویر شهر،سنت ها، آداب و سنن خواهد بود.
باید پذیرای امکانات لذت گرایی و شادکامی و شیوه های زندگی و کسب رضایت متفاوتی شویم که بدنبال تبیین سعادت انسان باشد. شهروند متکی بر «اقتصاد فرهنگی بوم محور» هم به هویت لذت بخش و هم به سبک زندگی مسئولانه متوسل می شود.این مسئولیت سبب می شود که شهروندی ساکن نباشیم و شهروندی “جریان پذیر” شویم که میل به دفاع و تعمق فرهنگ برای عبور از مرزهای جغرافیایی را دارد.
این مسیر، میسّر نمی شود به غیر از اینکه رسانه ها و خبرنگاران که مسئول تولید و تحلیل خبر و محتوای هویت مند هستند به جهانی سازی این فرهنگ اصیل به صورت تمیز آتش به اختیار شوند.بدون تعارف قطعا صداقت در تولید، صداقت در انعکاس و بازگویی و شجاعت در مواجهه با موانع و هزینه شدن در این مسیر اصلی ترین رکن دموکراسی است، پس بدون تعارف قلبا عرض می کنم، مهمترین شخصیت موردنیاز توسعه، نگارندگان خبر هستند که نباید با بی تفاوتی، ندادن آزادی و وعده های توخالی با آنها برخورد کنیم چرا که در مواقع حساس به ویژه بزنگاه های سیاسی فرماندهان و سربازان قلم هستند که به صورت حقیقی و مجازی پیروزی تفکرات را رقم می زنند و احساس اجحاف برای آنان در صورت عدم پاسخگویی و خدمتگزاری بی منت راهی بجز انتقام گیری و خشونت سرد نخواهد داشت.
از پاسداری اندیشه شما خبرنگاران ممنونم.
سیدمحمدعلی ثابت قدم
١٧ مردادماه ١٣٩۶