[su_frame align=”center”]ea457adccaa9e569cff05de9b4f3b04d_XL[/su_frame]

رشت رویایی، دکتر سیدمحمدعلی ثابت قدم- همه می دانیم اقلیت ضدتوسعه همیشه خود را به خواب زده و می زنند و پایه گذار تقابل اجتماعی هستند و سخنی با آنها نیست.
اما در خصوص سایرین:
١. قطعا مردم امنیت و آرامش می خواهند آن هم برای بهبود معیشت و افزایش کیفیت زندگی، بنابراین از هرگونه تقابل بی دلیل روی گردانند، همانطور که از هر معامله بر سر منافع عمومی روی گردان. پس به دنبال اتلاف وقت برای جواب دادن به یکدیگر نباشیم.
٢. مواجه با خواب زدگان و معامله گرایان نه تقابل است و نه معامله، بلکه با صراحت، شجاعتی برای رویارویی می خواهد که از گفتگوی قابل تعامل شروع می شود و در صورت عدم خواست برد ـ برد برای منافع شهر و شهروندان به تقابل می انجامد که این امر اولین اصل از اصلاحات فرهنگی است.
۳. برای بازیهای برد ـ برد هیچ وقت نباید نیت خوانی کنیم، انجام قانون حتی به ضرر برای هر شخص در هر جایگاهی را دلیلی بر خصم، عقده گشایی، تداوم تقابل و دشمنی و..‌. بدانیم و ناتوانی و عقب افتادگی فردی یا سیستمی در پیشبرد امور را گردن پیشینیان نیاندازیم و مثبت اندیشی برای آینده داشته باشیم که این امر عین اعتمادسازی است.
۴. قبول کنیم در هر زمینه ای تعدادی از افراد صاحب علم، تجربه موثر و عملگرا هستند و به جای اتلاف وقت به موضوعات مانده و عقب افتادگی های تلنبار شده تاریخی مرتبط با وظایف‌مان بپردازیم تا مردم از ما راضی شوند و به عدالت موردنظرمان ایمان بیاورند که اصالت مبارزه با فقر شهری از همین جا سرچشمه می گیرد.
۵. زمانه می گذرد و مردم با آثار باقیمانده افراد موثر و تاریخ ساز سر و کار خواهند داشت و لاغیر. اعتقاد به این مقوله بنیان برندسازی است.
۶. بدانیم تحقیر و تخفیف افراد و اقدامات مثبت آنها ظلم به نظرات مردم است و البته ظلم آن فرد به خود که این امر عین ناامیدی است و امیدوار کردن معاندین داخلی و خارجی و تقابل با آن عقلانیت در مسیر توسعه است.
پس صدایمان را بی دلیل بلند نکنیم؛
«صدای خود را بلند نکنید غیر از اینکه احساس کنید مردم مورد ظلم واقع شده اند»