مقایسه انتقادات رجبی ویسرودی و نیکومنش نودهی
تفاوت نِق و نقد در شورا

رجبی ونیکومنش

گیلان نوین نوشت: انتقادات بی منطق بیش از آن که به فردی که انتقاد متوجه او شده ضربه بزند، وجهه منتقد را زیر سوال می برد. در این بین البته نقد منطقی نیز به کالای کمیاب تبدیل می شود. نق های یکی دو عضو مخالف شهردار رشت در شورای شهر نیز بی شباهت با منتقدین بی منطق نیست.

قیل و قال این افراد سبب می شود انتقادات منطقی و به حق بعضی از اعضای دلسوز شورای شهر نیز قربانی قضاوت مردم در باره ی عملکرد شورانشینان شود. برای اینکه مبحث عینی تر و قابل فهم تر باشد. بعضی از انتقادات دو عضو شورای شهر رشت را بازخوانی می کنیم.

مجید رجبی ویسرودی که از زمستان گذشته و پس از رد صلاحیت در انتخابات مجلس در حوزه انتخابیه شفت و فومن به یکباره به عضو فعال تبدیل شده، یکی از مخالفان اصلی ثابت قدم است. مهم نیست مدیران شهرداری چه عملکردی دارند. شاقول مجید رجبی، عملکرد ثابت قدم است. رجبی با هرچیزی که شهردار رشت با آن موافق است، مخالف است؛ بی برو برگرد! این نشان می دهد که برای او اصلا مهم نیست برای شهر چه اتفاقی می افتد، او فقط مخالف است.

مثلاً وقتی ثابت قدم وقتی پروژه پیاده راه فرهنگی رشت را که مصوبه نهادهای قانونی را داشت به مرحله اجرا در آورد ، وقتی او با رایزنی های بسیار به وزیر راه و شهرسازی قبولاند که رشت ، شهر پایلوت در اجرای پروژه ی بزرگ بازآفرینی شود، رجبی در اعتراض غیر محترمانه ای گفت که ثابت قدم می خواهد قبر آباد اجدادش را بازسازی کند!

او یکبار با انتقاد از روند برگزاری مناقصه (در حالی که شورا نماینده مخصوصی برای نظارت بر مناقصه ها دارد) معترض شد که چرا شرکت او نمی تواند در مناقصه های شهرداری برنده شود!

لحن نا محترمانه رجبی در انتقاداتش البته بیش از همه به خود او لطمه می زند، اما ساحت نقد نیز مصون از این آسیب نمی ماند. در چنین شرایطی کسانی که واقعا دلسوز هستند ترجیح می دهند سکوت کنند و اگر انتقاداتی هم دارند علنی مطرح نکنند تا نکند انتقادشان دستاویز منتقدین غیر منصف قرار نگیرد.

در این بین اعضایی هم هستند که مسوولانه رفتار می کنند و می کوشند به وظیفه شورایی خود بپردازند و در صورت مشاهده ی نقص ها، در نهایت احترام و آرامش و بدون هوچی گری انتقاد خود را مطرح می کنند و در تلاشند باری از روی دوش مدیریت شهری بردارند، نه اینکه خودشان سربار باشند. نمونه این نوع انتقادات منطقی را می توان در سخنان مظفر نیکومنش نودهی دید.

او چند هفته پیش در جلسه شورا از سازان عمران شهرداری رشت انتقاد کرد و آماری ارایه داد که نشان دهنده ی آن بود که مثل بعضی از اعضای شورا الکی حرف نمی زند و انتقاداتش همراه با مستندات است.

او در این جلسه به قرار داد ترکمنچایی اشاره کرد که در سال ۹۳، با یک شرکت خارج از گیلان بسته شد و در آن به طرز محکمی شرط شده بود که در صورت تاخیر در پرداخت چک، شهرداری موظف است مبلغ یک درصد روزانه جریمه پرداخت کند که جمعا ۳۶۰ درصد می شود.

او در یک مصاحبه نیز از کیفیت آسفالت شهر انتقاد کرد، اما برای ابراز نظر انتقادی اش هرگز از دایره-ی ادب خارج نشده و با نگاهی بلند مدت و کارشناسانه و در فضایی دوستانه نظراتش را ارائه می کند.

مقایسه انتقادات این دو عضو شورای شهر به خوبی نشان می دهد که چه کسی فقط نق می زند و می خواهد با شهردار رشت تسویه حساب کند و چه کسی منافع عمومی را در نظر دارد و به وظیفه شورایی اش عمل می کند.

نظرات

اولین دیدگاه این مطلب را ثبت کنید

آگاه‌سازی از
680

wpDiscuz