[su_frame align=”center”]شورای شهر رشت[/su_frame]

رشت رویایی- هرچند شمارش معکوس عمر شورای چهارم شروع شده است اما همچنان به نظر نمی‌رسد عمر حاشیه‌های شورای چهارم رشت به پایان خود رسیده باشد. شورای رشت در یکی از آخرین جلسه خود لایحه سفر خارجی دو عضو شورا و سرپرست شهرداری را به تصویب رساند.
اول مردادماه شورای شهر لایحه نشست «گردشگری شهرداران آسیایی در ترکیه» را تصویب کرد و مقرر شد مظفر نیکومنش، محمدحسین واثق کارگرنیا و فرامرز جمشیدپور عازم شهر قونیه‌ ترکیه شوند.
هفتم خردادماه گذشته نیز در اولین جلسه پس از انتخابات شورا، سفر خارجی موسوی روزان به اروپا به تصویب رسید و قرار شد موسوی روزان و حق جو، مسوول حراست شهرداری به همراه شهردار و مدیر روابط عمومی شهرداری عازم فرانسه شوند. هرچند هزینه سفر شهردار و مدیر روابط عمومی (فوکال پوینت) به نشست فرانسه که مربوط به سلسله نشست‌های شهر خلاق خوراک بود، بر عهده یونسکو بود، اما هزینه همراهی روزان و حق جو برعهده شهرداری بود که لایحه آن با هزینه ۷۰ میلیون به تصویب شورا رسید.
سفر آقایان روزان و حق جو که به دلیل عدم صدور ویزا لغو شد. همچنین آقای نیکومنش نیز از سفر به قونیه انصراف داده. موضوع این نته نیز صلاحیت یا عدم صلاحیت این افراد برای حضور در سفرهای خارجی نیست. شاید در شرایط معمول که می بایست اعضایی از شورا در این سفرها حضور یابند، انتقادی به انتخاب این آقایان نبود. قاعدتاً سفرهای خارجی برای اعضای شورا زمانی معقول و ضروری به نظر می‌رسد که آنها بتوانند در این سفرها با کشورهای توسعه‌یافته و تجربیات آنها آشنا شوند و تجربیات خود را به عنوان تحفه سفر به شهر بیاورند و در تصمیم سازی های خود در شورای شهر از آن تجربیات استفاده کنند. اما نکته اینجاست که نه روزان، نه نیکومنش و نه کارگرنیا در شورای پنجم حضور نخواهند داشت و تا یکی دو هفته دیگر به شهروندی عادی تبدیل می شوند. بنابراین این سفرها برای شورای شهر رهآوردی نخواهد داشت. حال سوال این است که چرا شورای شهر بدون لحاط این واقعیت، کسانی را انتخاب کرده که سفرشان خروجی قابل اعتنایی برای شهر نخواهد داشت (چون دیگر در شورا نیستند!)
در خوشبینانه ترین حالت، تصمیم شورای چهارم برای انتخاب سه عضو شورای چهارم را که نتوانستند رای لازم را برای حضور در شورای پنجم را به دست آورند، می توان به «دلجویی» از جاماندگان تعبیر کرد. چون غیر از این، هیچ دلیل منطقی برای انتخاب این افراد وجود ندارد. اگر هم بپذیریم که این انتخاب ها به دلیل دلجویی بوده، باید از شورای چهارم که همیشه به سفرهای خارجی کاری شهردار حساس بوده و حتی باعث لغو آن شده، پرسید که چطور وقتی نوبت خودشان شده، نیازی به کارشناسی احساس نکرده است؟